Καλησπέρα. Αφού ξεπέρασα το πρόβλημα του στησίματος με τον ατμοποιητή (βλέπε ΑΙΟΛΟΣ), έφτιαξα ένα υγρό για την αδερφή μου που είναι νέα στο ΗΤ με 6,66 νικοτίνη. Δε της άρεσε και μου έμεινε ένα μπουκαλάκι με όμορφο μυρωδάτο μήλο. Είπα να το δοκιμάσω χτες και αμέσως έσκασε το χτύπημα στο λαιμό μου σαν ωραία σφυριά. Συνέχισα να το ατμίζω και βγήκα έξω βόλτα με τα πόδια. Μεταξύ άλλων, πέρασα από μοναστηράκι, ανέβηκα όλη την Ερμού και γύρισα σπίτι με το μετρό απ' το Σύνταγμα, ώσπου συνειδητοποίησα κάτι απλό: πέρασα από ένα σωρό πυτογυράδικα, φούρνους και μαγαζιά με παγωτό και παρ' όλες τις μυρωδιές δε με έπιασε καμία λιγούρα στο δρόμο!!! Ούτε τσίχλα δεν έφαγα που τόσο καιρό που κάνω φλωρέξ δεν υπήρχε περίπτωση να μη καταβροχθίσω κάτι. Σήμερα κάνω πάλι απ' το νικοτιούχο μηλαράκι και ακόμα δε πεινάω!!! Σας έχει τύχει κάτι παρόμοιο - το έχει δοκιμάσει κανείς???