Δεν υπάρχει καπνικό υγρό στο Η.Τ. με την πολύ στενή έννοια του όρου. Ο ατμιστής, θα πρέπει να το πάρει απόφαση πως γεύση τσιγάρου δεν υφίσταται. Αν βολευτεί με τη γεύση φύλλων καπνού ή τη γεύση τασακιού, έχει καλώς, αλλιώς ψάχνει να βρει το χαμένο δισκοπότηρο.
Κατά τ' άλλα, είχαν συγκεντρωθεί στο συρτάρι μου μερικά δείγματα υγρών της Ατμός. Μετά από πολύ καιρό, είπα να τα δοκιμάσω. Τα λεγόμενα «καπνικά», μετά από μερικές τζούρες πήγαν νεροχύτη. Το κανελομπισκότο, επίσης (δεν άντεξα τη λιγούρα του). Αυτό που μου έκανε κλικ αμέσως, ήταν η Nocciola. Είναι από τα υγρά, που με την πρώτη τζούρα μένεις για λίγο ακίνητος και σκέφτεσαι «ώπα, τί είναι τούτο;». Κάτι μεταξύ μερέντας και Αμαρέτι. Έχω δοκιμάσει και το φουντούκι της FA, αλλά της Ατμός είναι πολύ καλύτερο.
Η μέντα είναι πολύ καλή κι εξακολουθεί να είναι το βασικό μου υγρό. Η Μπεμπέκα μου άρεσε, αλλά το τελευταίο μπουκάλι που είχα παραγγείλει ήταν απογοήτευση. Το χάλασαν πολύ. Φαρμακίλα (όπως και τα «καπνικά» που πήγαν νεροχύτη). Το Nutacco, έχει έντονη τη γεύση των ξηρών καρπών. Συμπαθητικό, αλλά όχι για όλη τη μέρα. Μπουχτίζεις γρήγορα. Θεωρώ ότι την καλύτερη προσομοίωση γεύσης, στα υγρά της Ατμός που έχω δοκιμάσει έως τώρα, την έχουν πετύχει στο ούζο. Δεν είναι για όλη τη μέρα, αλλά για λίγες τζούρες που και που, έτσι για αλλαγή γεύσης, είναι εξαιρετικό (με δεδομένο ότι σας αρέσει η γεύση του ούζου).