Να καταθέσω και εγώ την προσωπική μου εμπειρία. Ατμίζω 8 μήνες και κάτι. Και εγώ ξεκίνησα όπως και οι ποιο πολλοί με 18mg και μέσα στον πρώτο μήνα έπεσα στο 10 και εκεί έμεινα.
Χτες ήταν μια δύσκολη μέρα, υπερένταση, άγχος με αποτέλεσμα να παρατηρήσω στο τέλος ότι είχα ξετινάξει το ητ στο ρούφηγμα. Στο τέλος της ημέρας είχαν τελειώσει 3 μπαταρίες ego 900! Είχα διάφορα χαζά ταχυπαλμίες τρέμουλα όλα αυτά που σου προκαλεί το άγχος και η κόπωση. Επειδή και η νικοτίνη επιβάρυνε την όλη κατάσταση αποφάσισα να κάνω ένα placebo effect και πέτυχε. Έβαλα ένα καινούργιο ατμοποιητή με μηδενική και του έριξα στα αυτιά. Το αποτέλεσμα ήταν να χαλαρώσει ο οργανισμός από την πολύ νικοτίνη που μηχανικά έπαιρνα προηγουμένως. Εντάξει μετά από καμιά 1,5 ώρα έφτασε και το στερητικό σύνδρομο και αποφάσισα να πιάσω και τον κανονικό μου ατμοποιητή με νικοτίνη. Το αίσθημα σαφώς ήταν σαν να είχες να κάνεις τσιγάρο μετά από πολύωρο ταξίδι με κτελ. Απόλαυση! Αυτό που θέλω να πω είναι ότι τελικά παίζουν πολλοί παράγοντες στο θέμα νικοτίνης. Άλλες φορές η ίδια ποσότητα δεν σου φτάνει και άλλες φορές σε τρελαίνει και θες πιο λίγο.
Κάπου είχα διαβάσει ότι για έναν καπνιστή, καθαρά ο εθισμός στη νικοτίνη μπορεί να καλυφθεί με μισό πακέτο την μέρα, από εκεί και πέρα αν γίνονται περισσότερα τσιγάρα μετά δεν οφείλεται πια σε θέμα εξάρτησης αλλά σε ψυχολογικούς παράγοντες (εξάρτηση στη κίνηση, άγχος κ.α.) τα οποία ο καθένας καλείται να λύσει. Θεωρώ ότι αυτό δεν απέχει και πολύ αν αντί για τσιγάρο βάλουμε στη θέση του ητ. Και επειδή δεν είμαι σε θέση να λύσω τους ψυχολογικούς παράγοντες που μας περιβάλουν όλους μας την στιγμή της πίεσης και του τρεξίματος προτιμώ μηχανικό άτμισμα παρά κάπνισμα! Εμένα με βοήθησε χτες η μηδενική γιατί το έχω συνεχώς δίπλα στο γραφείο πιπίλα και λόγω άγχους και δουλειάς του δίνω και καταλαβαίνει.
Και τώρα ένα μικρό off topic. Από πότε άλλαξε αυτή η συνήθεια σε αυτό που λέμε κάπνισμα? Εμείς οι "νεοέλληνες" πως τα καταφέραμε και θεωρήσαμε το τσιγάρο δεύτερο μέσο από το οποίο αναπνέουμε? Θυμάμαι όταν κάπνιζα που τα πάντα πηγαίνανε με τσιγάρο, πρωινό, καφές, πριν το φαγητό, μετά το φαγητό, πριν το χεσ.μο, κατά την διάρκεια και μετά, στην καφετέρια, στο ποτό, στη δουλειά παντού! Αλλά από την άλλη, θυμάμαι όταν ήμουν μικρός κάτι μπαρμπάδες στο χωριό που δουλεύανε όλη μέρα στα χωράφια, βγαίνανε το απόγευμα στο καφενέ και ο νους τους ήταν να κάνουν ένα τσιγάρο με τον καφέ και την παρέα. Και ρωτάω τώρα εγώ, εμείς είμαστε πιο έξυπνοι και βρήκαμε την σωστή χρήση του τσιγάρου? αυτός ο μπάρμπας θεωρείται καπνιστής? Πως άλλαξε όλο αυτό? τα media? ο νέος αγχωτικός τρόπος ζωής της πόλης? το κοινωνικό status και η αποδοχή? το πουλάκι τσίου?! Τέλος off topic και κλείνω:
Παν μέτρον άριστον και
το ητ κι αν ατμίζεις, τον ατμοποιητή σου χαλάς!!