Δεν έχω καταλάβει ακόμη τι παίζει με τις βάσεις, το ψάχνω στο forum... για το Cuban Cigar Tobacco
(το 6άρι, δεν ξέρω αν παίζει ρόλο η περιεκτικότητα νικοτινής) τί βάση χρειάζομαι και από πού μπορώ
να την προμηθευτώ;
Επίσης, πολλοί γράφετε για ωρίμανση. Πως το αφήνω να ωριμάσει; 2 μέρες πχ χωρίς καπάκι μέσα σε
ένα ντουλάπι ή απλά μέσα στο ντουλάπι με το καπάκι κλειστό για κάποιες (πόσες;) μέρες;
Πάλι καλά που δεν μου απάντησε κανείς γιατί μετά από λιώσιμο πολλές ώρες/μέρες, τις έλυσα τις
απορίες μου, τουλάχιστον στη θεωρία και πλέον πειραματίζομαι και IRL με βάσεις/μήξεις, αλλά και
με χρόνο ωρίμανσης (κάθε υγρού).
Συνέχεια εντυπώσεων από γεύσεις:
Cuban Cigar: Το είχα ανοίξει Δευτέρα για δοκιμή. Την επόμενη βδομάδα έκανα 10ml σε 2 μέρες.
Όχι μόνο δεν θέλω να το ξανακάνω, αλλά δε θα 'θελα ούτε καν να το μυρίσω τυχαία. Πάντα
κάπνιζα μετά από φαγητό και η popcornίλα του υγρού με έκανε συνέχεια να θέλω να... καπνίσω.
Κάτι άλλο όμως, γιατί ήταν σα να καπνίζω φαγητό. Σκεφτόμουν πως αν το ξανάτμιζα θα το
έκανα μόνο μαζί με μπύρα, αλλά και πάλι δε βρίσκω το λόγο να μην τρώω popcorn ταυτόχρονα
και να ατμίζω κάτι άλλο. Έτυχε να 'χω και ένα Tribeca αρκετών μηνών ανοιγμένο. Δεν μου φάνηκε
κοντά η γεύση. Πάντως εμφανή η διαφορά 7 μερών μετά το άνοιγμα. Στην αρχή ήταν "σκληρό" και
πιο βαρύ, μετά ήταν πιο δεμένο και η "σκληράδα" είχε μαλακώσει, αλλά και πάλι... πολύ καμμένο λάδι.
Βανίλια: Σε φρέσκο ανοιγμένο μπουκαλάκι ένιωθα μια ψεύτικη γεύση ανάμεσα σε πλαστικό και φαρμακίλα
μαζί με τη βανίλια, κυρίως στην εκπνοή. Ε σε μπουκαλάκι που έχει ανοιχτεί, μετά απο 7 μέρες είχε υποχωρήσει,
αλλά δεν είχε εξαληφθεί. Θα 'θελα να ξαναδοκιμάσω με περισσότερες μέρες αναμονή. Δεν έχω κατασταλάξει αν
θα αποτελέσει βασική επιλογή για βανίλια γιατί έχω βρει και άλλες που κάνουν "κούκου", παραμένει ενδιαφέρον πάντως.
Καπνικές γεύσεις τις πήρα -σχεδόν- όλες, αλλά τα τεστ ήταν βιαστικά σε dripperάκι οπότε δεν θέλω να εκφέρω γνώμη ακόμη.
Θα γράψω κυρίως για τις 2 γεύσεις που ασχολήθηκα:
Turkish Tobacco: Στη πρώτη δοκιμή εμένα με άρεσε. Χαρακτηριστική η επικράτηση του μελιού. Φίλος το χαρακτήρισε
$k@t@ με μέλι. Δεν θα το χαρακτήριζα έτσι, αλλά είχε μια ελαφριά μπόχα στο στόμα (που δεν μπορώ να προσδιορίσω).
Ε, μετά από 7+ μέρες που πήγα να ξανα-τεστάσω, αυτό το στοιχείο που μας χάλαγε είχε υποχωρήσει και πλέον ήταν
καθαρό μελάκι με ευχαριστή καπνική αίσθηση. Αν και μισώ το μέλι γιατί το καταναλώνω καθημερινά μαζί με τσάι ή
γάλα (μισώ την ωμή ζάχαρη επίσης) και δεν θέλω ούτε για πλάκα να το δω πάνω σε ψωμί ή σε λουκουμάδες πχ, το
Turkish Tobacco μου ήταν ευχάριστο και το ίδιο και στα άτομα που βρισκόμασταν στον ίδιο χώρο. Ακόμη και ο φίλος
όταν του 'δωσα να ξανα-δοκιμάσει, γούσταρε! (και δεν χρειάστηκε να επαναλάβει το αρχικό σχόλιο. "Μέεελι" είπε, τέλος)
RY4: 2η μέρα που το ατμίζω. (ανοιγμένο πριν 2 βδομάδες νομίζω). Δε με χαλάει, ούτε με φτιάχνει ιδιέταιρα. Κάποιοι
παραπάνω γράψαν πως τους θύμισε Tribeca και το ίδιο είπαν και 2 φίλοι που έβαλα να δοκιμάσουν σήμερα. Προσωπικά
δε μου το θυμίζει και τόσο. Η -ας πούμε- υνοπνευματίλα του Tribeca, εδώ είναι προς φρουτένιο-αλκοόλ-φάση. Χωρίς να
σε μπουκώνει/γλυκαίνει/whatever όμως. Πολύ διακριτική. Anyway. Για σήμερα που 'φαγα πολλά κεφτεδάκια, ΟΚ είναι.
Μελλοντικά, δε το κόβω να το ξαναπαίρνω.