Σκεφτομουν κι εγώ που ψάχνω πώς θα μεγιστοποιήσω την απόδοση του υλικού που έχω, εγώ που τον τελευαίο μήνα έχω δοκιμάσει 6-7 διαφορετικούς άτμο και κάρτο... Τέλως πάντων σκεφτόμουν, μήπως έχουμε γίνει υπερβολικά εκλεκτικοί με το η.τ και γινόμαστε η χαρά των εταιριών; Θυμάμαι όταν έκανα κ.τ. κάπνιζα μια μάρκα για 2 χρόνια κι όλα καλά, μέχρι που κάποια στιγμή άρχισε και μου έφερνε βραχνάδα. Το ίδιο και σε έναν φίλο, η ίδια μάρκα. Μήπως πέσαμε σε γραμμή παραγωγής β ή γ; Άλλαξα μάρκα. Πάλι όλα καλά. Κάποια φορά άνοιξα ένα πακέτο και με το πρώτο "παφ"... ζαλάδα. Μήπως έπεσα σε λαθραία παρτίδα-μαϊμού; Δεν έδινα μεγάλη σημασία στη γεύση αρκεί να μη με πείραζε, να μου άφηνε κάτι. "Στραβές" πάντα υπάρχουν σε όλα τα προϊόντα.
Καταλαβαίνω βέβαια ότι άλλο να δίνεις 4 ευρώ για ένα πακέτο κ.τ. κι άλλο να δίνεις 25 για ένα σετ ατμοποιητές ego-c και να σου βγουν σκάρτοι. Από εκεί όμως μέχρι το να κάνω απανωτές κι εναλάξ τζούρες ανάμεσα σε έναν ego-c και έναν imist για να σιγουρευτώ ποιος θα δώσει το ελάχιστα καλύτερο χτύπημα και την ελάχιστα καλύτερη γεύση, μέχρι που ζαλίστηκα απ' τις τζούρες, υπάρχει διαφορά.
Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι: μήπως ξεφεύγουμε κι εμείς λίγο; Μήπως τελικά το η.τ. από μέσο να πετάξουμε την κατάρα του κ.τ. το κάναμε μονομανία και γίναμε κι εμείς μονομανείς gadgetάκηδες; Μήπως γινόμαστε λίγο η.τ. "κάγκουρες"; Μ'ηπως το η.τ. που το επιλέξαμε για να βοηθήσουμε την υγεία μας και την τσέπη μας το κάνουμε πηγή άγχους και μάλιστα πιο δαπανηρή; Μήπως τελικά, ο φόβος μας μην απογοητευτούμε και γυρίσουμε στο κ.τ. είναι το κατάλληλο εργαλείο στα χέρια των κατασκευαστών; Μήπως να το δούμε πιο απλά και να μένουμε σ' αυτό που μας ικανοποιεί αντί να ψάχνυομε πάντα το τέλειο;
Μπορεί να είμαι και λάθος, απλά μερικές σκέψεις κάνω.