Αν δεν ήμουνα συντονιστής εδώ και δεν είχα την υποχρέωση να παρακολουθώ όλα τα ποστ, αυτό θα ήταν το πρώτο νήμα του φόρουμ που δεν θα παρακολουθούσα.
Όταν κάνετε μια ομελέτα ή μια μακαρονάδα...
1) ζυγίζετε τα μακαρόνια με ζυγαριά κουζίνας;
2) ογκομετρείτε την κρέμα γάλακτος ή τον σαλτσοπελτέ;
3) βάζετε το αλάτι που θα βάλετε σε ατομική ζυγαριά;
4) περνάτε το σκόρδο από φασματογράφο μάζας;
Όταν ζητάτε την απόλυτη ακρίβεια...
1) έχετε σκεφτεί ότι τα "συστηματικά σφάλματα" ζυγαριών και ογκομετρικών σωλήνων ξεπερνούν κατά πολύ τις (αμελητέες) διαφορές για τις οποίες διαφωνείτε;
2) έχετε σκεφτεί ότι με τον όρο "απόλυτη ακρίβεια" πρέπει να λαμβάνετε υπόψη τη μεταβολή της πυκνότητας με τη θερμοκρασία ή τον κορεσμό γεύσης; (ακόμα κι αν πείτε "έστω υπερβολή" [η ευαισθησία της γεύσης] έχετε αποκλίνει στο πολλαπλάσιο).
3) έχετε λάβει υπόψη (στις μακαρονάδες δεν το ξεχνάμε) ότι κάποια στιγμή θα θελήσετε το κάτι παραπάνω σε ένα άρωμα; (για μια στιγμή μονάχα)
4) την αλλαγή λόγω έκθεσης στο ηλιακό φως; την συγκέντρωση του όζοντος πάνω από τα κεφάλια μας; το φαινόμενο θερμοκηπίου; το αν ζείτε σε αστική περιοχή, οπότε το υγρό επηρεάζεται από την αιθαλομίχλη;
Γιατί το (επί 4,5 χρόνια) μόνιμο diy μου, η σοκολάτα, με ικανοποιεί πάντα, ανεξάρτητα από τη βάση, από την ανάμιξη διαφορετικών βάσεων, από τη διαφορετική μάρκα της σοκολάτας, άρα και το διαφορετικό ποσοστό αραίωσης (μη μιλήσω για το ιξώδες...

)
Μια τζούρα πάμε να πάρουμε, να ξεχάσουμε την καθημερινότητά μας.
Κι αν δεν μας βγει, ούτε αποτυχημένοι είμαστε, ούτε θα μικρύνει η... μπαταρία μας.
Α! κατά την ταπεινή μου γνώμη, αυτό το νήμα πρέπει να πάει στον (φανταστικό) πίνακα "πώς να ψαρώνεις έναν νουμπά ατμιστή".
Διότι, μόνο "προχω" δεν το θεωρώ...
Αυτά και ΜΟΝΟ αυτά από μένα. Δεν υπάρχουν ακόμα κομπιουτεράκια με 11 δεκαδικά ψηφία, οπότε έγραψα όσα ήταν να γράψω
