vaping.gr
Υγρά (e-liquids) => ΥΓΡΑ (γενικά) => Μήνυμα ξεκίνησε από: exispathi στις Μαρ 14, 2014, 19:12
-
Σε πρόσφατη συζήτηση με συνατμιστή, διαπίστωσα την έλλειψη ορισμού, σε κάτι που πολλοι θεωρούν αυτονόητο, αλλά δεν είναι.
Λέμε πως το τάδε υγρό είναι ποιοτικό, ή ακόμα χειρότερα, πιο ποιοτικό από το δείνα. Τα κινέζικα; στον Κεάδα. Τι είναι αυτό λοιπόν που ορίζουμε ως ποιότητα υγρού;
-Η πρώτη εύκολη σκέψη, "για την υγεία" είναι φυσικά υποθετική. Δεν υπάρχει έρευνα που να λέει πως κάποιο κινέζικο υγρό (συγνώμη για την αναφορά ξανά, αλλά είναι το εύκολο παράδειγμα) είναι βλαβερό, γενικά δεν έχει αναφερθεί από κανένα υγρό να προκάλεσε συγκεκριμένα σε κάποιον βλάβη πέραν των αλλεργιών.
-Η γεύση. Αν εννοούμε πως αυτά που μας αρέσουν σε γεύση είναι ποιοτικά. Φυσικά όμως η γεύση ως κριτίριο ποιότητας, δε σημαίνει λιγότερο βλαβερό, μιας και οι περισσότεροι έχουμε δοκιμάσει και βραστά καρότα, και κοκορέτσι. Στα υγρά η πυραζίνη και το diacetyl έχουν τη μεγαλύτερη επιτυχία.
-Η σταθερότητα. Το να είναι το υγρό μου κάθε φορά που το παίρνω το ίδιο. Αυτό είναι φυσικά κριτίριο ποιότητας της εταιρίας, κριτίριο επιλογής ατμιστικού υγρού, αλλά όχι τόσο κριτίριο ποιότητας του ίδιου του υγρού.
-Κανόνες υγειηνής στην παρασκευή. Για αρχή, αστείο για όποιον παρακολουθεί το φόρουμ. Στην πράξη, αυτό μπορεί να επηρρεάζει τη γεύση (εάν η γεύση είναι κριτίριο ποιότητας) αλλά συνεχίζουμε να μην έχουμε ιδέα αν επηρρεάζει (εκτός του ψυχολογικού) την "βλαβερότητα" του υγρού.
Δε στοχεύω στη μετακίνηση του θέματος φυσικά σε ιατρικά θέματα, απλά τη συζήτηση ως προς το πως αντιλαμβάνεται ο καθένας την έννοια "ποιοτικό υγρό". Κάνοντας την αρχή, θα πω πως είμαι κάπου ενδοιάμεσα στο τι μου αρέσει, τι χαλάει σε γεύση εύκολα/γρήγορα και (το γελειότερο όλων) τι θυμίζει περισσότερο σε αυτό που υποτίθεται πως είναι.
-
Exispathi το θέμα είναι πολύ ενδιαφέρον, φοβάμαι όμως ότι είναι πολύ δύσκολο να περιγράψει κάποιος αυτό που αισθάνεται στην γλώσσα και τον ουρανίσκο. Ας προσπαθήσω λοιπόν. Προσωπικά:
- Να είναι καπνικό, αλλά όχι τελείως καπνικό, με μια γλυκιά επιγευση (έχω κολλήσει με το Freedom) και όχι πολύ έντονη γεύση
- Να μην έχει "χημική" (δεν μπορώ να το περιγράψω καλύτερα) γεύση όπως μου φαίνεται ότι έχουν τα περισσότερα καπνικά που έχω δοκιμάσει (π.χ. RY4) αλλά πιο φυσική γεύση (π.χ. El Toro).
- Να μην αφήνει πολλά κατάλοιπα (όπως τα El toro)
- Να μην μαυρίζει στις υψηλές θερμοκρασίες που γίνεται η ατμοποίηση (π.χ σε Σοφία με mc ή dual coil)
Αυτά για το all day υγρό μου. Σε υγρά που κάνω για να σπάει η μονοτονία τα κριτήρια αυτά είναι πιο χαλαρά.
-
Πολύ ωραίο θέμα.
Για μένα ποιοτικά υγρά είναι :
1ον. Όσα έχουν πετύχει τη γεύση που λένε. Είτε είναι σύνθετα είτε όχι.
2ον. Να μην βγάζουν "φαρμακίλα" ή χημική γεύση που λέει κι ο spkok
3ον. Να διαθέτουν προσεγμένη εμφάνιση, σωστή συσκευασία και να αναγράφονται όλα τα στοιχεία που πρέπει. Έχω αναφέρει και παλαιότερα ότι είμαι θύμα του μάρκετινγκ και το έχω αποδεχτεί αυτό. Θεωρώ ότι οι σωστές μπίζνες πρέπει να διαθέτουν μπάτζετ στο μαρκετινγκ. Για μένα δείχνει σοβαρότητα. Μπορεί ένα υγρό να είναι το καλύτερο, να έχει όλες τις συνθήκες υγιεινής κατά την παρασκευή του κτλ. Αν έρχεται σε διαφανές πλαστικό μπουκαλάκι με μια λευκή ετικέτα γραμμένη σε άριαλ μπλακ, απλώς δεν το παίρνω. Άποψή μου.
4ον. Αυτό είναι το πιο υποκειμενικό. Η πολυπλοκότητα της γεύσης. Θεωρώ σοβαρότερο ένα υγρο που είναι μίξη 2-3 και παραπάνω αρωμάτων, παρά μια σκέτη φράουλα πχ
-
spkok το αντίθετο, από την πρώτη πρόταση με βοηθάς! Άρα ένα βασικό κριτίριο και για σένα είναι στη γεύση, χωρίς αυτό να ανάγεται σε ανθυγιεινό, και μάλιστα πιο κοντά στην φυσική γεύση.
Αυτό για τις αντιστάσεις επίσης συζητήθηκε (ξέχασα να το βάλω στο πρώτο μήνυμα) αλλά κι εκεί έχω ένσταση... τα κινέζικα! Έχοντας σχεδόν (ή σχεδόν πολλές φορές!) καθαρή PG αφήνουν μηδενικά κατάλοιπα. Φυσικά για να σταθεί αυτό το επιχείρημα πρέπει να θεωρείς τα κινέζικα μη ποιοτικά, αλλά..
Για το marketing, αν και δε με αφήνει αδιάφορο για το αν θα το αγοράσω, δεν το βάζω κριτίριο ποιότητας. Για την πολυπλοκότητα της γεύσης ούτε καν το είχα σκεφτεί. Η αλήθεια είναι πως σε πιο "μεγάλες" εταιρίες θα βρεις και πιο πολύπλοκες γεύσεις, αλλά κι αυτές έχουν μία ταπεινή και μονάχη βανίλια (και σχεδόν όλες, από μία φράουλα! Τι γίνεται με τη φράουλα και τη βανίλια και βγάζουν όλοι;)
-
Ποιοτικο υγρο θα χαρακτηριζα το υγρο πρωτα για την σωστη του τροφοδοσια και μετα για ολα τα υπολοιπα. ;D
-
Πρώτα απ' όλα θα πω πως η γεύση και το άρωμα δεν είναι δευτερεύοντα στην ποιότητα ενός υγρού.
Είναι βασικό στοιχείο. Είναι ο λόγος που υπάρχουν οι πάμπολες γεύσεις και για κάποιους ο λόγος που παρέμειναν ατμιστές. Συνεπώς όλα τα κριτήρια που αφορούν γεύση δεν υστερούν από αυτά που αφορούν ασφάλεια. Η ποιότητα οφείλει να τα περιλαμβάνει όλα.
Τι περιμένω από ένα υγρό για να το χαρακτηρίσω εξαιρετικής ποιότητας:
1. Η ακρίβεια της γεύσης.
Αυτό που λέει πως είναι, αυτό να νιώθεις. Αν δεν ισχύει, ο δημιουργός απέτυχε και... δεν το γνωρίζει καν! Δεν το θεωρώ καθόλου καλό σημάδι.
2. Σταθερότητα.
Να είναι ίδιο από μπουκάλι σε μπουκάλι. Αν δεν είναι, κάτι τρέχει στον έλεγχο παραγωγής και υλικών. Επίσης, αναιρεί την έννοια του συγκεκριμένου, εμπορικού προϊόντος: είναι ένα ερασιτεχνικό παρασκεύασμα που κάποιος το πουλάει.
3. "Φυσική" και όχι "χημική" αίσθηση γεύσης.
Απαιτείται περισσότερη δουλειά για να αποφύγεις την φαρμακίλα. Το ποιοτικό υγρό απαιτώ να δείχνει αυτή την δουλειά και προσοχή.
4. Σωστή ρευστότητα.
Ναι, άλλο η καθαρή VG, άλλο η καθαρή PG αλλά ένα υγρό οφείλει να "δουλεύει" χωρίς πολλή προσπάθεια.
5. Σωστό χτύπημα.
Αν το 12άρι θυμίζει 6άρι, κάποιος μας κοροϊδεύει.
6. Ανεκτά κατάλοιπα
Αν το υγρό καταστρέφει τις αντιστάσεις σε 4 ml τότε μου δημιουργεί πρόβλημα και αναρωτιέμαι και για τι περνάει στα πνευμόνια μου. Δεν θα το πω "κακό" αλλά θα σκεφτώ πολύ πριν το ξαναπάρω.
7. Σωστοί κανόνες υγιεινής στα υλικά και την παρασκευή
Κορυφαίο κριτήριο αλλά δυστυχώς δεν είναι κάτι εύκολα ελέγξιμο. Πιστοποιητικά, ISO, φωτογραφίες, βίντεο, πληροφορίες και, γενικότερα, ενημέρωση από τον παρασκευαστή προς τους πελάτες είναι καλό σημάδι.
8. Καλός σχεδιασμός/μορφή συσκευασίας
Ασφαλές για παιδιά, να μην νοθεύεται, με σαφείς και πλήρεις πληροφορίες για το περιεχόμενο, βολικό στη χρήση. Αν είναι και όμορφο ακόμα καλύτερα: όποιος ρίξει λεφτά στη συσκευασία του με προδιαθέτει θετικά για το ότι σέβεται το προϊόν του. Δεν είναι απόδειξη αλλά μπορεί να είναι μια ένδειξη.
-
Συμφωνώ σε όλα με τα παραπάνω
Αλλά αν ισχύουν για ένα υγρό το 7 και το 8 του BigSur
όλα τα άλλα θεωρούνται δεδομένα!
-
Η δική μου γνώμη συνοψίζεται σε 7 προαπαιτούμενα για την ατμιστική μας δόση… ;D
Όπως ξέρουμε, το υγρό αποτελείται από δύο κύρια είδη συστατικών:
Τις βάσεις και τα αρώματα
Α) Οι βάσεις αποτελούνται από:
την προπυλενική γλυκόλη και την γλυκερίνη.
Συνηθίσαμε την ιδέα ότι η πρώτη είναι παράγωγο του πετρελαίου, ενώ η δεύτερη «φυτική».
Να λοιπόν, ο πρώτος κανόνας.
1) Θέλω η γλυκερίνη μου να είναι φυτική. Όχι τπτ άλλο, αλλά αν κάποιος τη διαφημίζει αλλά δεν το εφαρμόζει, πώς μπορούμε στη συνέχεια να προχωρήσουμε το θέμα; Αυτό είναι και το πρώτο αξίωμα.
Όπως και να έχει, επειδή, ανεξάρτητα από την προέλευση, το προϊόν θα πάει και στα πνευμόνια μου, απαιτώ:
2) απόλυτη εφαρμογή των συνθηκών υγιεινής κατά την μεταφορά, την αποθήκευση και τη συσκευασία.
Άρα, την μικρότερη ή και μηδενική συμμετοχή της έκθεσης στο φως.
Β) Τα αρώματα
Κρατάμε σαν δεδομένο τις παραπάνω προϋποθέσεις ΚΑΙ γι αυτά.
Οι περισσότεροι δεν το ξέρουν, αλλά τα περισσότερα αρώματα δεν είναι παρά «χημικές απομιμήσεις» των φυσικών. Λίγα είναι εκείνα που ταυτίζονται με τα βρώσιμα – όπως το άρωμα μπανάνα, αν δεν κάνω λάθος (γι αυτό και δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στις εταιρείες στο συγκεκριμένο άρωμα).
Πάμε παρακάτω: γιατί απομιμήσεις;
Διότι η φυσική απόσταξη συνεπάγεται τεράστιο κόστος, άρα και μη ρεαλιστική τιμή αγοράς για τον ατμιστή…
Διότι, με την φυσική απόσταξη, μένει στο «χαρμάνι» και μια σειρά ενώσεων παραπλήσιου μοριακού βάρους (όπως έχει ειπωθεί πιο παλιά από τον Καλλιτέχνη) που έχει μια πιθανότητα να μην διασφαλίζει την καταλληλότητά του σαν υγρό άτμισης.
Με δεδομένη, λοιπόν, την χημεικίλα:
3) Όλη η διαδικασία πρέπει να βασίζεται σε -τουλάχιστον- κοινά αποδεκτούς κανόνες υγιεινής και σε «καθαρά χέρια» έστω κι αν δεν έρχονται σε επαφή, έστω κι αν είναι Ιταλικά. Αν πηδούν οι ψύλλοι στον αέρα, σκεφτείτε τα μικρόβια και τα βακτήρια…
4) Τα συνθετικά «ομοιώματα» αρωμάτων πρέπει να έχουν κάποια επίσημη «βούλα» ότι όχι μόνο είναι κατάλληλα για άτμιση, αλλά και για το ότι η παραμονή τους σε υψηλές θερμοκρασίες δεν εγκυμονεί κινδύνους για την δημιουργία βλαβερών ενώσεων (ίσως αυτό πρέπει να προστεθεί και στα πιστοποιητικά ασφαλείας των εταιρειών)
5) Δεν είναι κριτήριο για μένα η σταθερότητα της γεύσης.
Εντάξει, οι μεταβολές σημαίνουν ότι η μίξη γίνεται με το χέρι, άρα ο Τάδε δεν διαθέτει μηχανήματα από τη ΝΑΣΑ, άρα…
Όμως…
α) και τα αηδιαστικώς ταϊσμένα κοτόπουλα σε υπερ-σύγχρονα σφαγεία σφάζονται… κανείς δεν ξέρει κάθε πότε καθαρίζονται και ποιος τα ελέγχει…
β) τα γαριδάκια (τι όνομα…) με άρωμα τυρί, σαφώς και δεν περιέχουν τυρί. Όμως, έχουν την ίδια γεύση όλα τα σακουλάκια. Πώς γίνεται αυτό, αλήθεια; Ναι, οι εγκαταστάσεις είναι σύγχρονες.
6) Το (5) ισχύει αν, και μόνο αν, κάποιος δεν σκέφτηκε μια πολύ απλή και οικονομική λύση που λέγεται: νοθεία.
7) Η τιμή αγοράς δεν σημαίνει και ποιότητα.
Όχι μόνο ζούμε στη Γη, αλλά και στην Ελλάδα…
Δεν ξέρω πιο από όλα πρέπει να μπει πρώτο.
Αν ξέχασα κι άλλα, επανέρχομαι.
-
Έβαλες ενδιαφέροντα πράγματα στην κουβέντα spectrum. :D
Με προβλημάτισε λίγο αυτό:
5) Δεν είναι κριτήριο για μένα η σταθερότητα της γεύσης.
Εντάξει, οι μεταβολές σημαίνουν ότι η μίξη γίνεται με το χέρι, άρα ο Τάδε δεν διαθέτει μηχανήματα από τη ΝΑΣΑ, άρα…
Όμως…
α) και τα αηδιαστικώς ταϊσμένα κοτόπουλα σε υπερ-σύγχρονα σφαγεία σφάζονται… κανείς δεν ξέρει κάθε πότε καθαρίζονται και ποιος τα ελέγχει…
β) τα γαριδάκια (τι όνομα…) με άρωμα τυρί, σαφώς και δεν περιέχουν τυρί. Όμως, έχουν την ίδια γεύση όλα τα σακουλάκια. Πώς γίνεται αυτό, αλήθεια; Ναι, οι εγκαταστάσεις είναι σύγχρονες.
Προσωπικά δεν σκεφτόμουν τόσο τον τρόπο ανάμιξης αλλά την σταθερή αναλογία και ποιότητα υλικών.
Η σταθερότητα ή ομοιομορφία είναι ύποπτη σε φυσικά προϊόντα: αν όλες οι πατάτες έχουν το ίδιο σχήμα κάτι περίεργο τρέχει! Αλλά αυτό δεν κάνει την σταθερότητα κακή σε όλα γιατί δεν είναι όλα ίδια.
Τα υγρά είναι ελεγχόμενες μίξεις συγκεκριμένων ουσιών που αποδίδουν μια ορισμένη συνταγή.
Αν η γεύση δεν είναι πάντα ίδια τότε ή αλλάζουν τα υλικά ή κάποιος δεν εκτελεί σωστά τη συνταγή.
Δεν λέω πως η σταθερή γεύση από μόνη της λέει τίποτα αλλά δεν θα ένιωθες περίεργα αν το γνωστό σου υγρό ξαφνικά είχε άλλη γεύση; :confused1:
-
Σωστά. Όλα παίζουν το ρόλο τους.
Μια οποιαδήποτε μεταβολή είναι σίγουρα αλλαγή.
Για το αν είναι για το καλύτερο ή για το χειρότερο, επαφίεται στην κρίση μας να το... κρίνουμε.
Η οποία κρίση, προϋποθέτει όχι την γνώση (νέος τομέας, κανείς δεν την κατέχει απόλυτα) αλλά την ενημέρωση από εδώ.
πχ:
Δεν μπορώ να πετύχω με τίποτα την αρχική σοκολάτα-μπανάνα-φράουλα που εδώ και 27 μήνες είναι (μασαλα) το κύριο υγρό μου.
Αν αρχίσω να ερευνώ τα αίτια, δεν βγάζω άκρη.
Προσπαθώ να διορθώσω τη δοσολογία, με δεδομένο ότι η σύσταση των βάσεων και αρωμάτων που παραλαμβάνω είναι η ίδια.
Και εδώ η αιτία του bravo που σου δίνω.
Σε αυτόν τον τομέα, το δίκιο σου είναι απόλυτο :yes:
-
Θα διαφωνήσω με τα γραφέντα ως τώρα γιατί :
1. η όσφρηση είναι υποκειμενική και η γεύση το ίδιο, άρα ως κριτήρια ποιότητας δεν λένε και πολλά, ή απλά δεν λένε σε όλους το ίδιο, πχ σιχαίνομαι την βανίλια, ας μου δώσουν αυτήν που θεωρείται καλύτερη κι αυτήν που θεωρείται χειρότερη... για μένα θα είναι το ίδιο, δεν θα μπορώ να τα ατμίσω !!!
Ένα κριτήριο ποιότητας πρέπει να είναι αποδεκτό από όλους κι ανεξάρτητο από προσωπικές προτιμήσεις !
2. Με τα όσα μέχρι τώρα ξέρουμε για το άτμισμα, δυστυχώς δεν μπορούμε να ορίσουμε επιστημονικά το ποιοτικό, γιατί απλά δεν έχουν ερευνηθεί όλες οι πτυχές του ατμίσματος και δεν έχουν τεθεί από κανέναν κοινά και αποδεκτά στάνταρ ποιότητας, έλεγχοι κλπ κλπ. Αυτό που σήμερα θεωρούμε καλό μπορεί αυριο να αποδειχτεί "πατάτα" και το ανάποδο.
Δυστυχώς, αν το καλοσκεφτούμε θα δούμε ότι όλα αυτά που θεωρούμε κριτήρια ποιότητας, είναι λίγο πολύ μυθεύματα και διαφημιστικά τρικ. Επιλέγουμε βάση φήμης κυρίως και αρνούμαστε να δεχτούμε πως αυτή η φήμη μάλλον δεν έχει δημιουργηθεί από επιστημονικά κριτήρια και έρευνα, αλλά από πηγαδάκια και παρέες. Όλοι ισχυρίζονται πως οι πρώτες ύλες τους και οι συνθήκες παρασκευής είναι οι καλύτερες αλλά από κανέναν δεν έχουμε κάτι που να το πιστοποιεί. Η ίδια η βιομηχανία σφυράει ανέμελη κι αρνείται να θέσει στάνταρ ποιότητας...
Για θέματα αποθήκευσης, μεταφοράς συντήρησης σε βιτρίνα ας μην μιλήσουμε.
:bye:
-
Αυτό ακριβώς λέω κι εγώ kristoff, εξού και το θέμα! Χρησιμοποιούμε τη λέξη ποιότητα (ένοχος πρώτος εγώ για αυτό) για να περιγράψουμε τα γούστα μας. Ή τις εμπορικές μας προτιμήσεις. Πολλά κριτήρια όπως η αποθήκευση που δε μου είχαν περάσει από το μυαλό (καθώς δεν υπήρξαν σε μένα ποτέ εμπορικά κριτήρια).
Από εκεί και πέρα όμως, ασχέτως αν συμφωνώ, μ'αρέσει που τίθεται η κάθε άποψη με επιχείρηματα.
Αν σκεφτείς τώρα πως στη συζήτηση που προανέφερα πως μου έδωσε έναυσμα για το θέμα, έλαβα επιχειρήματα του ύφους "μα γιατί είναι ποιοτικά", "είναι ποιοτικά γιατί δε θα σε βλάψει μετά από κάποια χρόνια κάπου, αλλά δεν ξέρουμε ακόμα ποιο υγρό και πως" και το υπέρτατο "ξέρω πως αυτά δε θα σε βλάψουν σε σχέση με τα άλλα, γιατί είναι πιο ακριβά"
(!!!!)
εγώ αντιλαμβάνομαι πως το "είναι ποιοτικά γιατί μου αρέσει η μη χημική γεύση" στέκει υπεράσπιση σε δικαστήριο..
-
Θεωρώ ότι ο όρος «ποιότητα» στα ατμιστικά υγρά είναι τόσο σχετικός και θολός. όσο θολό είναι και το τοπίο προέλευσης, σύστασης, παρασκευής και επιπτώσεών τους στην υγεία.
Μπορώ να έχω μια χ βεβαιότητα για την ποιότητα των κρεάτων του κρεοπώλη της γειτονιάς μου, διότι τον γνωρίζω και ξέρω ότι προμηθεύεται τα κρέατα από το χωριό του, όπου τα ζωντανά τρέφονται σε ένα φυσικό και κατά το δυνατόν υγιεινό περιβάλλον. Αντιθέτως κι ευλόγως, την ίδια βεβαιότητα δεν μπορώ να την έχω για το βιομηχανοποιημένο κρέας που υπάρχει στα ψυγεία των μεγάλων καταστημάτων.
-
Κι ομως το σωστά βιομηχανοποιημένο κρέας (για να ερθω στο πιο πάνω παράδειγμα) που πληρεί συγκεκριμένα πρότυπα διαβίωσης και διατροφής του ζώου κατά πάσα πιθανότητα θα ειναι σταθερότερης και καλύτερης ποιότητας απο το ¨χωριάτικο¨ αρα και πιό υγιεινό. Αυτο προσπαθούμε εδώ να κάνουμε, να καθορίσουμε τα πρότυπα που μέχρι σήμερα κακώς εως κάκιστα δεν υπήρχαν. Και εάν πράγματι μέχρι πρότινος η αγορά ηταν μια μικροεπιχειρηση ( σε σχέση πάντα με τα μεγέθη του κανονικού τσιγάρου φερ' ειπείν ) τώρα πια με τους τρελλά αυξητικούς ρυθμούς του ηλεκτρονικού δεν υπάρχουν δικαιολογίες. Αυστηρότατος ποιοτικός ελεγχος παντού, απο τα υλικά που υποτίθεται εχουν πιστοποίηση ( απο που αραγε προκύπτει αυτη ? ) τον τρόπο παραγωγής (αφού σήμερα ακόμη και ο χασάπης φοράει γάντια για να κόψει το κρέας ), τον τρόπο και τα μέσα συσκευασίας, μεταφοράς αποθήκευσης ( πλαστικά μπουκαλάκια αφημένα δι' ολίγον στον πανέμορφο ηλιο της πατρίδας μας εκρηκτικό αποτέλεσμα) και πάει λέγοντας.
Συμφωνώ δε οτι η γεύση ειναι κάτι το εντελώς υποκειμενικό και μη προσδιορίσιμο μέγεθος - παράμετρος, αφου και οι γευστικές μας προτιμήσεις μπορει να αλλάζουν αλλά το βασικότερο να μην εχουν σταθερότητα λογω διαφορετικών συνθηκών, που εχουν να κάνουν με την ωρα πρόσληψης του υγρού μας την καταναλωθείσα τροφη ή καφέ που μπορεί να εχει προηγηθεί, ακόμη και την ψυχική μας διάθεση. (Πόσες φορές απο το ιδιο μπουκάλι στα ιδια ακριβώς μηχανήματα ατμισης δεν εχεται πάρει κακή ή αλλοιωμένη γεύση ή καταπληκτική γεύση, αρα.....)
-
Κι ομως το σωστά βιομηχανοποιημένο κρέας (για να ερθω στο πιο πάνω παράδειγμα) που πληρεί συγκεκριμένα πρότυπα διαβίωσης και διατροφής του ζώου κατά πάσα πιθανότητα θα ειναι σταθερότερης και καλύτερης ποιότητας απο το ¨χωριάτικο¨ αρα και πιό υγιεινό.
Όταν χρησιμοποίησα αυτό το παράδειγμα, είχα κατά νου τη διατροφή (π.χ. κρεατάλευρα) και τις συνέπειες (ασθένειες). Το θεωρητικά σωστό(; ), δεν αποδεικνύεται πάντοτε και ορθό και κυρίως υγιεινό και ποιοτικό.
Θα μου πεις, «μα η νικοτίνη είναι κάτι το υγιεινό;». Θα σου πω, όχι, αλλά αυτό είναι εν γνώσει μου.
-
Φυσικά και δεν διαφωνουμε ( και σίγουρα οχι για τα κρέατα- πολύ μελάνι εχει χυθεί στην απέλπιδα προσπάθεια κάποιων στον συγκεκριμένο χώρο της διατροφής να αποδείξουν τα αναπόδεικτα, οπως αθλιας εως επικίνδυνης τροφής για τα ζώα και κατ' επέκταση για τον τελικό καταναλωτή, εμάς..... αλλά αστο δεν ειναι για εδώ τέτοια συζήτηση).
Αυτό που μας νοιάζει και μας κόφτει νομίζω, ειναι να μπούν οπως ειπα αυστηρές προδιαγραφές στα προιόντα και μέ κάποιο κρατικό ελεγχο , για να μην μας σερβίρει ο κάθε κουζινάρχης οτι στο περίπου μαγειρεύει, στην αυλή του στην κουζίνα του ή ακόμη χειρότερα στην τουαλέτα του ( απο την αποψη υγιεινής αναφέρομαι ).
-
Ηρθε ο σπασικλας με ερωτο απαντησεις :D
Βοηθηστε με να καταλαβω
1.Γνωριζουμε αν αληθευει η αναγραφομενη συσταση σε καθε μπουκαλακι υγρου?
2.Γνωριζουμε ποιες ειναι και τι ποιοτητας οι πρωτες υλες στις βασεις και αρωματα?
3.Γνωριζουμε συνθηκες υγιεινης- καταλληλοτητας παρασκευης υγρων?
4.Ειναι οι γευσεις κατι υποκειμενικο μιας και εχουμε διαπιστωσει κατα καιρους οτι απο χρηστη σε χρηστη μια γευση οσο πετυχημενη και να θεωρειται απο καποιους παιρνει αρνητικες και απο αλλους θετικες ψηφους?
5.Γνωριζουμε η μπορουμε να ορισουμε τον βαθμο χτυπηματος σε ενα υγρο οταν απο χρηστη σε χρηστη και αναλογα τις αντοχες του λαιμου του χαρακτηριζει ενα υγρο σωστο συμφωνα με τα αναγραφομενα mg?
Και καποιοι σημαντικοι παραγοντες του χτυπηματος (ατμοποιητης-ωμικη αντισταση-βολτ-βατ-τροφοδοσια)
6.Tα καταλοιπα ειναι κριτιριο ποιοτητας ενος υγρου? Γιατι για μενα που κανω δυο ml την μερα τα καταλοιπα θα ειναι λιγοτερα με καποιον που κανει 10 ml την ημερα και συμπερασματικα καταληγουμε οτι η δικια μου αντισταση θα κρατησει 10 μερες και του φιλου συνατμιστη 3 μερες.Με αυτο το σκεπτικο για μενα το υγρο ειναι μια χαρα ......αυτο σημαινει οτι ειναι ποιοτικο?
7.Φαρμακιλα -πολυ χημικο υγρο.Και εδω εχουμε συναντησει κατα καιρους διαφωνιες που υποθετικα νομιζω οφειλονται στην χρηση διαφορων ατμοποιητων και των παραπανω παραγοντων (ατμοποιητης-ωμικη αντισταση-βολτ-βατ-τροφοδοσια)
8.Σταθεροτητα...πως μπορουμε να γνωριζουμε οτι ενα υγρο ειναι σταθερο στην συσταση του οταν ξερουμε οτι οι παραγοντες που επηρεαζουν τα υγρα ποικιλουν αναλογα το σεταπ το τροπο τροφοδοσιας κτλ κτλ?
9.Ρευστοτητα υγρου.Ισως ειναι το μοναδικο πραγμα που μπορω πλεον μετα απο 5 χρονια να καταλαβω σε τι επιπεδο βρισκεται ενα υγρο χωρις αυτο να σημαινει οτι ειναι ποιοτικο σε συγκριση με ολα τα παραπανω αλλα τουλαχιστον θα το χαρακτηριζα ποιοτικο εν ωρα χρησης.Βεβαια γνωριζοντας τις ιδιαιτεροτητες της καθε βασης VG παχυρευστη....PG σαν νερο.......VPG (αναλογια) και αναλογα τους ατμοποιητες και ειδη τροφοδοσιας φιτιλι-mesh-βαμβακι κτλ ειμαι σε θεση να βαθμολογησω το μοναδικο πραγμα σε ενα υγρο.
-
Τι σημαινει.
Μεγαλη κουβεντα για μας τους απλους <θνητους>που δεν ειμαστε χημικοι η ατομοικοι επιστημονες.
Για μενα που ατμιζω απλα η εκτιμηση για το καλο η το κακο γινεται απο ΕΝΣΤΙΚΤΟ.
Πως αλλιως αραγες?
Απο τα υλικα που γραφουν,απο την γευση,το χρωμα?
Οχι βεβαια.Παμε καλη την πιστη.
Και τωρα θα γραψω κατι που ειναι εκτος θεματος αλλα εχω σωσει πολλους προ παντος παιδια(εχει σχεσει με την εργασια μου)με ενα χημικο που δυστηχως 99/100 το βαζουν επανω τους!!!!!!!
Ειναι το μαλακτικο για τα ρουχα.
Ποιο αλλεργικο και καρκινογονο δεν γινεται!!!!
Για να σας πεισω μυριστε τις πετσετες προσωπου σας οταν ειναι νοπες.
Ξερερε τη μυριζουν? ΜΟΥΧΛΑ.
Δηλαδη ειναι και καυστικο.
Το ξερει κανεις? Κανενας.ΠΑΡΑΚΑΛΩ ενημερωσετε τις γυναικες σας. :eyesplash:
Το αγοραζουμε για αρωμα και μυριζει ΜΟΥΧΛΑ?
Δηλαδη καταναλωτες χωρις κριση οτι μας λενε οι διαφιμησεις.
Αυτα προς το παρον.......... :thumpup:
-
εγώ αντιλαμβάνομαι πως το "είναι ποιοτικά γιατί μου αρέσει η μη χημική γεύση" στέκει υπεράσπιση σε δικαστήριο..
Το πρώτο και κύριο είναι αυτό και για μένα.
Τα υπόλοιπα που συμπληρώνουν το ''παζλ'' είναι
1)σταθερή γευση και χτύπημα,
2)σωστό μπουκάλι κι ετικέτα,
3)σοβαρή εταιρία που να τη ''ξέρει η μάνα της'' και να μπορώ να την εντοπίσω εύκολα με φυσική διεύθυνση κτλ...
-
Εγώ θα ξεχωρίσω την ποιότητα ενός υγρού σε δυο κατηγορίες:
Α) Η ποιότητα της σύστασής του. Είναι αρκετά αντικειμενική καθώς περιλαμβάνει την προέλευση των συστατικών (την οποία, βέβαια, κανείς μας δεν μπορεί να εξακριβώσει), τη ρευστότητα του υγρού, τα κατάλοιπα που αφήνει και τη σωστή συμπεριφορά του σύμφωνα με αυτά τα οποία ισχυρίζεται ότι περιέχει. Π.χ. ένα υγρό που λέει ότι είναι 80% VG πρέπει να παράγει ντουμάνια του χαμού, ή ένα υγρό που λέει ότι είναι 50-50 με 12mg νικοτίνης πρέπει να το αισθάνομαι σαφώς πιο βαρύ από ένα 50-50 των 6mg. Αν δε συμβαίνει αυτό, με βάζει σε σκέψεις, τόσο για το αν κατά την παραγωγή του υπάρχει η απαιτούμενη προσοχή, όσο (κυρίως) για τις συνθήκες μεταφοράς και αποθήκευσής του.
Β) Η ποιότητα της γεύσης του. Αυτό είναι ένα καθαρά υποκειμενικό κριτήριο, καθώς ακόμα και το επιχείρημα «να μην έχει χημική γεύση» στο οποίο συμφωνούν οι περισσότεροι (κι εγώ) μπορεί από κάποιον να θεωρηθεί μειονέκτημα. Ποιότητα γεύσης, κατ΄ εμέ, σημαίνει σωστή απόδοση όλων των γευστικών νοτών που υπόσχεται το υγρό με ωραίο και ομοιόμορφο τρόπο. Ας μιλήσω και με παραδείγματα: Το sin cookies της Umami, ή τα cuban cigar και tribeca δίνουν μια πληθώρα γεύσεων και επιγεύσεων, τις οποίες καταλαβαίνεις όταν πρέπει να τις καταλάβεις. Έχει γίνει σωστή δοσολογία και το υγρό σου δίνει τη γεύση που υπόσχεται η περιγραφή του. Αντιθέτως, το aromatic cigar της smok-e είναι ένα συνονθύλευμα γεύσεων, που δε θυμίζει σε τίποτα cigar, ούτε καν aromatic αλλά το μόνο που σου δίνει είναι ένας αχταρμάς από αηδιαστικά (imo) αρώματα. Ακόμα και το cubana της ίδιας εταιρίας, που προσωπικά μου αρέσει, καταλαβαίνει κανείς ότι δεν έχει σωστή αναλογία, καθώς οι γεύσεις που το απαρτίζουν (σοκολάτα-καφές-πούρο) κάνουν «σκασίματα» κατά το άτμισμα, αντί να δίνονται ώς ενιαίο σώμα.
Τα της εμφάνισης της συσκευασίας δε με απασχολούν, αρκεί να έχουν τις βασικές προϋποθέσεις ασφαλείας. Σωστό σφράγισμα και καπάκι ασφαλείας μου είναι αρκετά για να ατμίσω ένα υπέροχο υγρό, ακόμα κι αν η ετικέτα είναι γραμμένη με στυλό bic.
-
Σ' αυτό το τελευταίο θα διαφωνήσω renesis. Αν οι ετικέτες είναι γραμμένες με στυλό δείχνουν μια γενικότερη νοοτροπία στην παρασκευή των υγρών. Δεν θα φανταζόμουν κάποιον σε καθαρό, αποστειρωμένο εργαστήριο, με μάσκα, σκούφο και γάντια να παρασκευάζει υγρά και μετά να γράφει τις ετικέτες με το χέρι. Η προχειρότητα σε συσκευασία και ετικέτες μου φέρνει προχειρότητα και στην παρασκευή. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι θα είναι ποιοτική η παρασκευή αν οι συσκευασίες και οι ετικέτες είναι άψογες αλλά τουλάχιστον δείχνει ότι ο κατασκευαστής δαπάνησε κάποια χρήματα να πάρει έστω έναν εκτυπωτή αλλιώς γιατί να πιστέψω ότι έχει αγοράσει σφουγγαρίστρα.
-
Πρεπει να καταλαβες την υπερβολη και τη ηθελε να πει.
Οτι το τευλευταιο που τον νοιαζει ειναι η συσκευασια στο κουτι! :thumpup:
-
Κι εγώ δεν λέω κάτι διαφορετικό. Κακώς κατά τη γνώμη μου δεν τον ενδιαφέρει η συσκευασία γιατί παραπέμπει σε μέτριες ή κακές συνθήκες παρασκευής.
-
Εντάξει, αυτό ήταν λίγο τραβηγμένο. Απλώς εννοούσα ότι η εμφάνιση της συσκευασιας του υγρού είναι, κατ' εμέ, ελλάσσονος σημασίας. Κλασσικό παράδειγμα, τα υγρά umami (δε θέλω να κάνω διαφήμηση, αλλά είναι χαρακτηριστικά). Η συσκευασία του είναι, κατά γενική ομολογία, από τις πιο «φτωχές» της αγοράς. Εντούτοις, τα υγρά αυτά καθεαυτά είναι πολύ ωραία και προσεγμένα. Εν αντιθέση, π.χ. με τα υγρά ecig, για τα οποία δεν έχω ακούσει τα καλύτερα, αλλά και 2-3 που έχω δοκιμάσει είναι λίγο «κάπως». Η συσκευασία τους όμως είναι μια χαρά. Γυάλινο μπουκαλάκι, με σταγονόμετρο πιπέτα που το προτιμο από αυτό που είναι πάνω στο στόμιο, με πλήρη ετικέτα. Αλλά τα υγρά :thumpdown: (ΙΜΟ). Ή τα natura, που τόσοι και τόσοι τα έχουν κακοχαρακτηρίσει.
It's what's inside that counts, που λεν και στο χωριό μου! ;)
-
Με μια ματιά διακρίνει κάποιος σε ένα υγρό το χρώμα με το μάτι, οσφρίζεται την οσμή
και το ατμίζει να νιώσει την γεύση του.
Όλα τα παραπάνω συνηγορούν πως είναι ένα υγρό ποιοτικό κατά τη γνώμη του.
Είναι όμως κριτήρια οι αισθήσεις του ? Τα υγρά είναι χημεία και οι ουσίες που περιλαμβάνουν
δεν σου "δείχνουν" ούτε με το μάτι, ούτε με τη μύτη, ούτε με τη γλώσσα.
Το πρόβλημα είναι σε αυτά τα στοιχεία που δεν μπορούμε να εξακριβώσουμε.
Για αυτό και ποιοτικά υγρά πρέπει να είναι μόνο όσα έχουν τουλάχιστον μια στοιχειώδη χημική
ανάλυση από Κρατικό φορέα και πιστοποιήσεις καταλληλότητας παρασκευής-παραγωγής.
-
Συμφωνούμε όλοι πως το πιο ουσιαστικό είναι τα ασφαλή και ποιοτικά υλικά, οι σωστές συνθήκες παρασκευής, φύλαξης και μεταφοράς και, γενικότερα, το σκέλος που αφορά την ασφάλεια των υγρών για την υγεία.
Συμφωνούμε επίσης πως η στάση του παρασκευαστή είναι καθοριστική: να παρέχει στοιχεία και πιστοποιητικά, να δείχνει ενήμερος και υπεύθυνος.
Αλλά ξέρουμε πως δεν μπορούμε να έχουμε αποδείξεις για αυτή την πλευρά των υγρών, μόνο ενδείξεις.
Στα υπόλοιπα στοιχεία είμαστε πιο διχασμένοι: γεύση, σταθερότητα, αίσθηση, χτύπημα κλπ.
Νομίζω όμως πως υπάρχει μια παρεξήγηση.
Για κανένα σχεδόν προϊόν (οποιοδήποτε είδους) δεν υπάρχει απόλυτη ομοφωνία. Πάντα παραμένει ένα ποσοστό υποκειμενικότητας, δεν είναι όλα μετρήσιμα ούτε για όλα συμφωνούμε. Αυτό δεν σημαίνει πως σαν σύνολο δεν βγάζουμε απόφαση: αν το 80% πιστεύει πως κάτι δεν είναι πολύ καλό, έχει βγει κάποιου είδους ετυμηγορία!
Εκτός από το γούστο, υπάρχουν και άνθρωποι που δεν έχουν μάθει να ξεχωρίζουν την ποιότητα -συχνά είναι κάτι που μαθαίνεται. Ποτέ δεν συμφωνούμε όλοι, αλλά μετά από κάποιο καιρό η "κοινή γνώμη" κάπου καταλήγει.
Επίσης, η υποκειμενικότητα στο γούστο μας μπερδεύει αλλά ξεπερνιέται:
Δεν μου αρέσει ένα υγρό με γεύση λεμόνι. Άρα δεν είμαι ο ειδικός για να συγκρίνω δυο υγρά Λεμόνι.
Το ότι δεν μου αρέσει δεν σημαίνει πως όλα είναι κακά.
Αυτοί που τους αρέσει και δοκιμάζουν όλα τα Λεμόνια της αγοράς θα καταλάβουν.
Πάντως, ακόμα κι εγώ, αν δοκιμάσω λεμόνι και έχει γεύση λουκούμι θα ξέρω πως ο παρασκευαστής κάπου το "έχασε".
Το ίδιο και για χτύπημα και σταθερότητα.
Δεν συγκρίνουμε μεταξύ τους χίλια διαφορετικά στησίματα, ατμοποιητές και συσκευές.
Ο καθένας ξέρει το δικό του και συχνά γνωρίζει πότε για τις ίδιες συνθήκες μπορεί να πάρει κάτι άνισο. Ξέρει πώς νιώθει με τα 18άρια και τι χτύπημα περιμένει. Αν πάρει άσχετο (για το δικό του στήσιμο) θα το καταλάβει.
Αν με τη γνώμη του συμφωνήσουν οι περισσότεροι (κρίνοντας με τα δικά τους γνώριμα στησίματα) τότε έχει βγει μια απόφαση, ακόμα κι αν δεν πειστούν όλοι.
-
Για εμένα παίδες, το καλύτερο υγρό είναι αυτό, που αφήνει τα λιγότερα
κατάλοιπα στην αντίστασή μου, και που φυσικά το δοκιμάζω σαν σκετη
βάση, με τον ίδιο πάντα ατμοποιητή, και στα ίδια watt - volt
Φυσικά να έχει καπάκι ασφαλείας, σωστή ετικέτα και οσο πιο σκούρο χρώμα, γυαλί.
Μετά, το κανω ότι θέλω. ;)
-
O Giannis Pap έχει ένα καλό... point στα λεγόμενά του.
Όπως και με τα τρόφιμα, η εμφάνιση, η μυρωδιά κι η γεύση παίζουν σημαντικό ρόλο στην ποιότητα ενός προϊόντος, χωρίς απαραίτητα η ποιότητα να σημαίνει ότι το προϊόν δεν μας κάνει κακό.
π.χ. τα κανονικά τσιγάρα έχουν μια συγκεκριμένη ποιότητα και stadards από την παρασκευή τους μέχρι την την διάθεση, χωρίς αυτό αν σημαίνει ότι κάνουν καλό στην υγεία.
Όταν λοιπόν ένα υγρό έχει ωραίο χρώμα, καλή μυρωδιά, γεύση και δεν μας δηιουργεί προβλήματα κατά το άτμισμα, όπως κοκκινίλες, ξινίλες, δυσφορία κλπ τότε σημαίνει ότι πιθανότατα είναι καλό υγρό, που παρασκευάστικε από καλά υλικά, με μια προσεγμένη παρασκευή και συσκευάστηκε ως άρμοζε για να φτάσει στο τελικό καταναλωτή.
Αυτά σε γενικές γραμμές φυσικά και σαν γενικός κανόνας.
Πάντως, προσωπικά θεωρώ ότι οι ετικέτες πάνω στα υγρά άτμισης, που έχουν άμεση σχέση με τα κριτήρια επιλογής του καταναλωτή, είναι αρκετά ελλιπείς. Θα έπρεπε να υπάρχει αναλυτικότερη αναφορά στο είδος και την προέλευση της γλυκερίνης, ίσως και το εργοστάσιο παραγωγής, καθώς και λίγο αναλυτικότερη αναφορά στα συστατικά του αρώματος.
Το αναφέρω αυτό γιατί δεν μπορώ να γνωρίζω τί ακριβώς είναι και τί σημαίνει ο όρος "φυτική γλυκερίνη" από την στιγμή που -για παράδειγμα- 5 διαφορετικές βάσεις σκέτης φυτικής γλυκερίνης έχουν διαφορετικό χρώμα, μυρωδιά, γεύση και τιμή!!!
:hmmm:
-
ποιοτικο υγρο ειναι αυτο που εχει κατασκευαστει με καθε προφυλαξη για την υγεια μας και με σωστα υλικα....και φυσικα αυτο που μας καθετε καλα στο λαιμο και στην γευση...ολα τα τα αλλα ειναι λογια να αγαπιομαστε...
-
Όλα τα άλλα, ως τώρα, λένε αυτό που λες με περισσότερες λεπτομέρειες.
Δεν υπάρχει λόγος να απαξιώνουμε ο ένας τον άλλο. :dontknow:
διαγραφή άμεσης παράθεσης
-
Για τις πιστοποιήσεις και τις αποθηκεύσεις, αν είναι αυτά τα κριτήριά μας, πρέπει να ζούμε μία κόλαση. Για να μη μακρυγορώ, το πρώτο δεν υφίσταταει σε ατμό, το δεύτερο δεν έχει ακουστεί ποτέ.
Λοιπόν, αν θέλουμε πραγματικά να ζοριστούμε και να σκεφτούμε έξω από τα υποκειμενικά μας κριτίρια, μπορώ να θέσω έναν ακόμα παράγοντα στην εξίσωση..
Υπάρχει υγρό που μας αρέσει, αλλά δεν το θεωρούμε ποιοτικό; Γιατί υπάρχει φαγητό που δεν είναι ποιοτικό αλλά μας αρέσει, υπάρχει μουσική που δεν είναι ποιοτική αλλά μας αρέσει. Αν δεν μπορούμε να βρούμε μήπως τα κριτήριά μας τελικά δεν κρίνουν το ποιοτικό έξω από το |μου αρέσει| ;
-
δεν απαξιωνω κανεναν μα κανεναν ποσο μαλλον ατομα που ολη μερα μας ενημερωνουν διαρκως και ασχολουνται για να ατμιζουμε εμεις καλυτερα....
απλα τα εγραψα λιτα για να μην χαλαμε τα πληκτρολογια μας....
-
Ξαναλέω : είναι μέγα λάθος να θέτουμε ως κριτήριο ποιότητας τα αισθητήρια μας... μέγα λάθος !!!
Το σουβλάκι είναι για πολλούς νοστιμότερο από το φιλέτο, αλλά όλοι γνωρίζουμε πως ο γύρος που τρώμε δεν είναι κι ό,τι καλύτερο.
Η καλοψημένη χοιρινή μπριζόλα προτιμάται περισσότερο από το ψητό ψάρι αλλά, έστω κι αν είναι από το καλοταϊσμένο γουρουνάκι του θείου στο χωριό, δεν είναι υγιεινότερη απ' το ψαράκι...
Οι τηγανητές πατάτες μια απ' τα ίδια... η coca cola επίσης... Να συνεχίσω με τα παραδείγματα...;;;
Ποιοτικά υγρά θα είναι αυτά που θα διασφαλίζουν την μικρότερη δυνατή επικινδυνότητα για τον οργανισμό μας, κι ακόμα δεν έχουμε τις επιστημονικές μελέτες που θα βοηθήσουν τη βιομηχανία να στραφεί προς αυτή την πορεία !
Όταν θα τεθούν τα στάνταρ που το ικανοποιούν αυτό, το ξανασυζητάμε... Το να λέμε ότι μπορώ να καταλάβω την καλή βανίλια όταν την ατμίσω είναι σαν να λέμε ότι μπορώ να καταλάβω από ποιά χώρα ήταν το γουρουνάκι στο γύρο που έφαγα εχτές...
Για την ώρα ας λέμε απλώς μου αρέσει αυτή η βανίλια πιο πολύ από την άλλη...
-
Ενα υγρο που μου αρεσει και δεν μου προκαλει προβληματα,αυτο θεωρω ποιοτικο και το ατμιζω χωρις να λεω οτι ειναι ποιοτικα ανωτερο απο καποιο αλλο,προς το παρον τουλαχιστον.Οταν μαθω οτι το ταδε υγρο εχει κατι που βλαπτει την υγεια τοτε οι επιλογες μου θα ειναι με κριτηριο την ποιοτητα.Μεχρι τοτε κανω επιλογη με κριτηριο το τι μου αρεσει και φυσικα να μην με ενοχλει.
Δεν δινω βαση σε κανεναν που θα μου πει αυτο ειναι καλο(θα το δοκιμασω αλλα οχι οτι θα κολλησω),ουτε σε εμπορο,που απλα θελει να πουλησει.
Βεβαια και να μαθουμε για τα υγρα δεν νομιζω αν καποιο "ποιοτικο" υγρο που θα βρωμαει θα το ατμισουμε κιολας.Απλα θα μειωθουν οι επιλογες μας αφου θα ψαχνουμε για ποιοτητα.
-
Το να λέμε ότι μπορώ να καταλάβω την καλή βανίλια όταν την ατμίσω είναι σαν να λέμε ότι μπορώ να καταλάβω από ποιά χώρα ήταν το γουρουνάκι στο γύρο που έφαγα εχτές...
Φίλε kristoff αυτό θα ίσχυε αν υποστηρίζαμε πως το μόνο κριτήριο ποιότητας είναι η γεύση.
Αλλά δεν βάζουμε μόνη της τη γεύση. Ούτε καν πρώτη.
Όμως "ποιότητα" δεν είναι μόνο η ποιότητα των υλικών ή της παρασκευής.
Στο τέλος, από το στόμα μας περνάει το κάθε υγρό.
Αν σου κακοψήσω ένα εκλεκτό φρέσκο ψάρι δεν θα έχεις φάει ποιοτικό φαγητό.
Ανάλογα, αν με τα καλύτερα υγρά φτιάξω το υγρό "Η κάλτσα του στρατιώτη" δεν θα έχεις ένα ποιοτικό υγρό.
Απλώς κάποιο που δεν σου κάνει κακό λόγω υλικών/παρασκευής.
Η ποιότητα πρέπει να περιλαμβάνει και την απόλαυση, δεν νομίζεις;
-
Θέλω να ζητήσω προκαταβολικά συγγνώμη, γιατί θα χρησιμοποιήσω και πάλι ένα παράδειγμα με τρόφιμα, αλλά με παραδείγματα γινόμαστε και πιο κατανοητοί.
Στο παρελθόν, είχα εργαστεί για κάποια φεγγάρια σε εργοστάσιο αλλαντικών.
Μπορώ να διαβεβαιώσω ότι η καθαριότητα και η τάξη ήταν υποδειγματική. Ντρεπόσουν να πατήσεις κάτω, ενώ τα μηχανήματα ήταν πάντα σαν καινούργια, οι δε εργαζόμενοι κι αυτοί στην πένα. Από αυτή την άποψη λοιπόν, η ποιότητα παίρνει ΑΑΑ.
Σας διαβεβαιώ όμως επίσης, ότι δεν θα θέλατε να ξέρετε τι ποιότητας κρέατα βάζουν. Πολλά από αυτά ένα βήμα πριν τη σήψη. Κατάμαυρα. Κι αυτό που λέει το ανέκδοτο, πως βάζεις από τη μια μεριά το κρέας κι από την άλλη βγαίνει σαλάμι, πιστέψτε με πως δεν είναι ανέκδοτο, είναι πραγματικότητα. Μεγάλα κατεψυγμένα κομμάτια κρέατος (ακόμη και μαζί με τα κόκαλα, αν θυμάμαι καλά) μπαίνουν από τη μια μεριά και μέσα σε λίγη ώρα, μέχρι να φτάσουν στην άλλη, υπόκεινται σε αυτοματοποιημένη επεξεργασία (θερμική επεξεργασία, πολτοποίηση, καρυκεύματα, χημικά πρόσθετα κ.τλ.).
Πιτσιρικάς, όταν ζούσα στο χωριό ακόμα, θυμάμαι το τοπικό εργοστάσιο επεξεργασίας ντομάτας. Έφτιαχνε δηλαδή πελτέ και ντοματοχυμό κ.λπ.
Κι εδώ μπορώ να διαβεβαιώσω ότι οι εγκαταστάσεις, η καθαριότητα, το προσωπικό κ.λπ. ήταν όλα άψογα. Ένα πράγμα μόνο χαλούσε αυτή την υποδειγματική εικόνα: Τα φορτία με την σάπια ντομάτα που περίμεναν στη ζυγαριά για να αναμιχθούν στη συνέχεια με την καλή ντομάτα. Το εργοστάσιο μπορεί έτσι να υποβίβαζε την ποιότητα, αλλά ανέβαζε το κέρδος, καθώς ο αγρότης, προκειμένου να πάει το φορτίο στη χωματερή το έδινε κοψοχρονιά (άλλωστε την σαπίλα δεν μπορείς να την πουλήσεις κι ακριβά).
Και στις δυο περιπτώσεις, το αποτέλεσμα μετράει: Το προϊόν να φαίνεται ποιοτικό κι επομένως να είναι αρεστό στον καταναλωτή. Είναι όμως;
Ας θέσουμε το ίδιο ερώτημα και για την περίπτωση των ατμιστικών υγρών.
-
Η άποψή μου είναι η εξής: η προπυλενογλυκόλη και η γλυκερίνη είναι χημικές ουσίες. Είναι πάντα οι ίδιες ό,τι και να κάνουμε. Γί αυτό λοιπόν δε νομίζω ότι τίθεται θέμα διασφάλισης ποιότητας 1ων υλών. Έγω θα έθετα θέμα ποιότητας παραγωγής και οργάνωσης. Δηλαδη οι εγκαταστάσεις να είναι νοσοκομείο και ο κάθε χώρος να είναι οργανωμένος να κάνει μια δουλεια. Δηλαδη δεν θέλω τα γραφεία του λογιστηρίου να βρίσκονται στο χημικό εργαστήριο ποιοτικού ελέγχου (αν έχει κανείς δηλαδή)
Επιμένω στο θέμα του μάρκετιγκ γιατί δείχνει μια εταιρία που δέχεται να πληρώσει λεφτα προκειμένου να έχει καλύτερες πωλήσεις
Επίσης επιμένω στο θέμα "r&d" (αυτό που έλεγα στο 1ο μου μηνυμα για τισ σύνθετεσ γεύσεισ) γιατί μου δείχνει μια εταιρία που ψάχνεται και πληρώνει για να έχει καλύτερο και ανταγωνιστικότερο προιόν
-
Δεν φτανουν μονο οι καθαρες εγκαταστασεις.Αν ο κατασκευαστης ειναι βρομικος, και δεν ενοω τα ρουχα που φοραει φυσικα,αλλα πως βλεπει το ολο θεμα,τοτε σιγα μην δουμε ποιοτικα υγρα.Αυτο ειναι ομως αλλου παπα ευαγγελιο.Εχει να κανει με την ηθικη του καθε κατασκευαστη.
-
Η άποψή μου είναι η εξής: η προπυλενογλυκόλη και η γλυκερίνη είναι χημικές ουσίες. Είναι πάντα οι ίδιες ό,τι και να κάνουμε. Γί αυτό λοιπόν δε νομίζω ότι τίθεται θέμα διασφάλισης ποιότητας 1ων υλών.
Αυτό λέει η θεωρία αλλά στην πράξη υπάρχει διαφορά. Κάνω σκέτη βάση πλέον και μπορώ να σου πω ότι υπάρχει διαφορά και μάλιστα μεγάλη ανάμεσα στις βάσεις. Πλέον είναι όλες πιο ποιοτικές, δεν μυρίζουν χορταρίλα όπως κάποιες παλαιότερα. Την διαφορά τους την εντοπίζω στις συνεχόμενες τζούρες σε υψηλά watt. Εκεί όταν ανεβαίνουν οι θερμοκρασίες αλλάζει η ρευστότητα και αποκτούν περίεργη γεύση. Άλλες πολύ, άλλες λίγο. Η πιο σταθερή που έχω δοκιμάσει σε γεύση τυχαίνει να είναι και η πιο ακριβή με μεγάλη διαφορά. Τυχαίο?
-
Όχι. Δεν ειναι τυχαιο. Πιστευω ομως οτι οφειλεται σε πρόσθετες ή μη αρωματικες ύλες που δεν αναφέρονται αλλα υπαρχουν. Εννοώ ότι στο μπουκαλι της βασης που ατμίζω (ecocig) γραφει οτι υπαρχουν αρωματικες ουσίες. Η εταιρία επιμενει πως δεν. Τι ισχύει τελικά; Πιστεύω ότι αφου φτιαχνουν ξεχωριστή ετικέτα για την κάθε βάση αναλόγως της νικοτίνης, θα μπορουσαν εύκολα να σβήσουν τις αρωματικες ουσίες από τα περιεχόμενα. Αφού δεν το κάνουν θεωρώ ότι υπάρχουν
Άλλωστε υπάρχει πράγματι διαφορα στη γλυκερίνη του φαρμακείου με τη μηδενική γλυκερίνη, αλλά νομίζω δεν υπαρχει διαφορα στις γλυκερινες των φαρμακείων
-
Φίλε kristoff αυτό θα ίσχυε αν υποστηρίζαμε πως το μόνο κριτήριο ποιότητας είναι η γεύση.
Αλλά δεν βάζουμε μόνη της τη γεύση. Ούτε καν πρώτη.
Όμως "ποιότητα" δεν είναι μόνο η ποιότητα των υλικών ή της παρασκευής.
Στο τέλος, από το στόμα μας περνάει το κάθε υγρό.
Αν σου κακοψήσω ένα εκλεκτό φρέσκο ψάρι δεν θα έχεις φάει ποιοτικό φαγητό.
Ανάλογα, αν με τα καλύτερα υγρά φτιάξω το υγρό "Η κάλτσα του στρατιώτη" δεν θα έχεις ένα ποιοτικό υγρό.
Απλώς κάποιο που δεν σου κάνει κακό λόγω υλικών/παρασκευής.
Η ποιότητα πρέπει να περιλαμβάνει και την απόλαυση, δεν νομίζεις;
Φίλε big sur δες την αντιστοιχία σε αυτό που λες :
Το να κακοψήσεις ένα θεσπέσιο ψάρι είναι σαν να πήρες την καλύτερη νικοτινούχα βάση, να την έβαλες σε διάφανο μπουκάλι και να την άφησες ανοιχτή στον ήλιο... βέβαια χάνεται η όποια ποιότητα προσπάθησες να έχεις... αλλά εγώ μιλάω για υλικά, διαδικασίες, αποθήκευση και γενικότερα για ποιοτικά υλικά σε συνδυασμό με τεχνογνωσία ! Ναι, και βέβαια δεν έχει νόημα να ανακατέψει ο Μπάμπης στο υπόγειο του, τα καλύτερα υλικά με ξύλινη κουτάλα και να μιλάμε για ποιότητα !!! Τα στάνταρ ποιότητας που λέω δεν έχουν να κάνουν μόνο με τα υλικά.
Απ' την άλλη αν με τα καλύτερα υλικά σε συνδυασμό με τεχνογνωσία κλπ φτιάξω σε τέλειες εγκαταστάσεις και συνθήκες, ένα υγρό με γεύση "κάλτσα ιδρωμένου φαντάρου αποκλεισμένου τρεις μήνες στην παραμεθώριο χωρίς αλλαξιά εσώρουχα" τότε, δυστυχώς έχω φτιάξει ένα ποιοτικό υγρό με άθλια γεύση που, η ίδια η αγορά θα μου πεί ευγενικά (ίσως) να βάλω την συνταγή μαζί με το απόθεμα υγρού σε μολυβένιο κοντέινερ και να το πετάξω στον ωκεανό ή στη Νεβάδα. Παρόλο την άθλια γεύση του, χρώμα ή την οσμή του όμως, θα έχω φτιάξει ένα ποιοτικό υγρό. Πιο απλά ακόμη, σκέψου την φίρμα που θεωρείς πιο σοβαρή και ποιοτική, μην μου πεις πως σου αρέσουν όλα τα υγρά της ! Αν θεωρήσεις ως μη ποιοτικό ένα υγρό της που δεν σου αρέσει, αυτόματα αναιρείς και το κύρος που έχει αυτή η φίρμα στα μάτια σου... κάτι δεν κολλάει σε αυτό.
Ναι, η ποιότητα πρέπει να περιλαμβάνει και την απόλαυση και, πολλές φορές η ποιότητα είναι εγγυητής της απόλαυσης...
Αλλά η απόλαυση είναι εγγυητής της ποιότητας ; ;)
-
Οπως το βλέπω εγώ "ποιοτικό υγρό" είναι αυτο που περιέχει όντως αυτα που αναγράφει ως συστατικα στην ετικέτα του και στις αναλογίες που αναγράφει.
Η γευση ειναι υποκειμενική και η "ασφάλεια" των υγρων ειναι οπως γνωριζουμε όλοι άμεσα εξαρτώμενη απο το περιεχόμενο,δηλαδη απο το αν οντως περιέχει μόνο αυτα που αναγραφει στην ετικετα...
Απο εκει και πέρα μια ωραια συσκευασια-μπουκαλάκι-κουτάκι ε, βοηθάνε στην εικόνα και στο promo... :dontknow:
-
Δηλώνω και εγώ ένοχος, στο ότι έχω χρησιμοποιήσει πολλές φορές αυτό τον όρο, όταν στην ουσία ήθελα να πω κάτι άλλο. Νομίζω πως σαν όρος, δεν μπορεί να ισχύσει για το υγρό αυτού καθ' αυτού αλλά για τα επιμέρους συστατικά του.
Οι περισότερροι από εμάς, όταν χρησιμοποιούμε αυτό τον όρο, μάλλον εννοούμε "ωραίο", "τίμιο" (ως προς την σχέση τιμής/απόδοσης) ή "μου ταιριάζει". Από εκεί και πέρα, πρέπει να κάνουμε διακρίσεις.
Σε ένα φρούτο ή ένα γλυκό, είναι εύκολο να γίνει αυτό γιατί το συγκρίνουμε άμεσα με την απόδοση της γεύσης. Αλλά και πάλι αυτό δεν το κάνει ποιοτικό η όχι. Πχ: το Liqua Blueberry εμένα μου θυμίζει σαλάμι Κέρκυρας. Ναι, η αντιστοιχία ετικέτας με γεύση δεν υπάρχει. Αυτό σημαίνει ότι το υγρό δεν είναι ποιοτικό? Και αν ναι, αν η ετικέτα έλεγε Salami θα ήταν ποιοτικό? Τείνω λοιπόν προς την ορθή απόδοση της γεύσης.
Στα καπνικά το πράγμα δυσκολεύει. Γιατί πολύ απλά δεν μπορούμε να έχουμε μία αντιστοιχία.
Και στις δύο περιπτώσεις, υπάρχει και μία ακόμα παράμετρος: η ονοματοδοσία που δεν περιέχει αναφορά στη γεύση. Χαρακτηριστικό όλων το Tribecca. Αν δεν έχεις ακούσει κάτι για αυτό το υγρό, αλλά ξέρεις ότι είναι μια uptown περιοχή στη Νέα Υόρκη, τι θα περιμένεις από αυτό το υγρό?
Καταλήγω στο ότι ο όρος δεν είναι καθόλου δόκιμος. Προτιμώ το ασφαλές, αποστειρωμένο, υγιεινό (μετά φόβου Θεού!!!), καλό, φθηνό, ακριβό, high end και τόσα άλλα. Πιστεύω γενικά ότι σε αναλώσιμα είδη, δεν μπορείς να χρησιμοποιήσεις αυτό τον όρο. Και όταν λέω αναλώσιμα, εννοώ για είδη τα οποία δεν αναμένεται να διαρκούν για καιρό. Και βγάζω εκτός και τα τρόφιμα. Σε μία ηλεκτρική συσκευή, ο όρος είναι δόκιμος. Ακόμα και σε ένα μοντ ή σε ένα επισκευάσιμο ατμοποιητή. Ίσως και στο κομμάτι ενός εργοστασιακού το οποίο είναι μόνιμο. Εκεί, η ποιότητα κατασκευής μπορεί να είναι ορατή, ή συνώνυμη και ανάλογη της διάρκειας.
Με άλλα λόγια, πιστεύω πως δεν μπορούν να υπάρχουν (με το παρόν νομικό πλαίσιο τουλάχιστον) στάνταρ ποιότητας, υπηρεσίες να τα μελετήσουν και να τα επιβάλλουν, τρόποι ελέγχου και οργανισμοί να τα πιστοποιήσουν.
Αναφέρθηκε πριν η διαδικασία παρασκευής, καθώς και η κακομεταχείριση ποιοτικών προϊόντων. Ας σκεφτούμε το εξής: έχω μία ποιοτική βάση, και ένα ποιοτικό άρωμα. Φτιάχνω σπίτι μου DIY. Θεωρείται ποιοτικό? Θα μου πεις "ναι αλλά το φτιάχνεις για ίδια χρήση". Ε, και? Αν είναι ποιοτικό, τότε απλά δεν παίζει ρόλο η διαδικασία παρασκευής, παρά μόνο η αυτή των πρώτων υλών. Αν όχι, γιατί το ατμίζω?
Έχω δοκιμάσει κάποια Yaeliq. Με την προηγούμενη θεώρηση, θα τα έλεγα ποιοτικά. Τώρα θα τα πω "ωραία", "υπερτίμια" και "Οικονομικά". Ή μήπως το ότι η εταιρεία, επειδή μου δίνει επιλογή έντασης αρώματος, βάσης, νικοτίνης, οξύτητας και γλυκάδας στην παραγγελία, θεωρείται ότι κατασκευάζει ποιοτικά υγρά?
Κλείνω επιμένοντας ότι ο όρος είναι τελείως αδόκιμος. Ούτε "ποιοτικό", ούτε "άλφα άλφα" ούτε "βεριτάμπλ". Εκτός αν για κάθε υγρό που κρίνουμε ως ποιοτικό ή μη, είμαστε σίγουροι για τα αρώματα που χρησιμοποιεί, τα μπουκαλάκια, τις βάσεις, τα ενισχυτικά, το wfi και το σαπούνι που χρησιμοποιεί ο παρασκευαστής για να πλύνει τα χέρια του. Ας χρησιμοποιούμε όλες τις άλλες λέξεις του Ελληνικού λεξιλογίου!
-
Ναι, η ποιότητα πρέπει να περιλαμβάνει και την απόλαυση και, πολλές φορές η ποιότητα είναι εγγυητής της απόλαυσης...
Αλλά η απόλαυση είναι εγγυητής της ποιότητας ; ;)
Το συμπυκνώνεις άψογα.
Πράγματι, η απόλαυση δεν είναι εγγυητής της ποιότητας.
Πρωτεύει η υγεία και η ασφάλεια μας και αυτό συνήθως δεν μας το λέει η γεύση.
Αλλά πρέπει η ποιότητα να περιλαμβάνει και την απόλαυση -και δεν αρκούν πάντα τα σωστά υλικά/συνθήκες παρασκευής.
Το πράγμα δυσκολεύει, όπως το θέτει ο Cruiser:
Και στις δύο περιπτώσεις, υπάρχει και μία ακόμα παράμετρος: η ονοματοδοσία που δεν περιέχει αναφορά στη γεύση. Χαρακτηριστικό όλων το Tribecca. Αν δεν έχεις ακούσει κάτι για αυτό το υγρό, αλλά ξέρεις ότι είναι μια uptown περιοχή στη Νέα Υόρκη, τι θα περιμένεις από αυτό το υγρό?
Το "Μήλο" το θέλω μήλο αλλά εδώ τι να πω;
Πως η γεύση είναι πετυχημένη γιατί δοκίμασα μια μπουκιά από τα πεζοδρόμια της Τριμπέκα και ξέρω;
Τα βλέπω αυτά αλλά ακόμα δεν μπορώ να βγάλω την γεύση από την εξίσωση.
Με τα ίδια σωστά ποτά ένας μπάρμαν φτιάχνει καλά κάποιο κοκταίηλ και ο άλλος λιγότερο καλά.
Ένας σεφ κάνει μια νόστιμη συνταγή και ο άλλος βάζει πολύ λεμόνι ή του λείπει αλάτι.
Στα άλλα πράγματα που γευόμαστε, εκτός από ασφάλεια μιλάμε και για την απόλαυση, όσο υποκειμενική κι αν είναι.
Εμείς έχουμε και άλλα στη χρήση του ΗΤ. Σενάριο:
Ένας "σωστός" παρασκευαστής δεν υπολογίζει καλά και το υγρό δεν ρέει σωστά σε κάποιους ατμοποιητές.
Μετά από ένα μήνα το παρατηρεί και λύνει το πρόβλημα αλλάζοντας κάτι στη συνταγή του.
Η ποιότητα του υγρού του δεν βελτιώθηκε;
-
Mέσα στην υποκειμενικότητα της ''ποιότητας'' χωράει και το κάπως πιο αντικειμένικο κομμάτι, αυτό της εμπειρίας!
Ένας απλός καταναλωτής μπύρας απλά κρίνει αν του αρέσει ή όχι, ένας γνώστης του ποτού αυτού μπορεί να κρίνει την ποιότητα της ασχετα με το αν του ταιριάζει ή όχι.
Νομίζω ότι όσο μένει κανείς στον ατμό και ψαχνεται με τις γεύσεις και τις αισθήσεις του, γίνεται και καλύτερος κριτής της ποιότητας!
-
Σουβλακια τρωμε πολλα, ομως θα φας καπου, σε ενα εστιατοριο, σε μια καντινα ή καπου αλλου, που θα πεις ειναι το καλυτερο που εχω φαει ποτε..
Γιατι? Γιατι η ποιοτητα του κρεατος ηταν καλη, το ψησιμο ηταν καλο, δεν ηταν πηγμενο στο αλατοπιπερο & στα μπαχαρικα κ δεν ηταν φουλ λαδερο.. (περι ορεξεως παντα :laugh1: ) Ειχε δλδ τις σωστες αναλογιες στα παντα.
Οποτε, σε ενα ποιοτικο υγρο, θα πρεπει οι βασεις να ειναι καλες, οσο αραιωμενες πρεπει να ειναι, να δενει ωραια με το αρωμα κ να σου αφηνει τη γευση που σου περιγραφει οτι ειναι & να μην αφηνει καταλοιπα μετα απο ενα τανκακι.
Το γενικευω λιγο το πραμα. Σιγουρα δεν ειναι τα παραπανω τα σωστα κριτηρια για ολους. Αλλα κατι τετοιο εχω στο μυαλο μου!!
Οπως παντα, περι ορεξεως & γουστου!!
-
Κατά την άποψη μου δεν υπάρχει ποιοτικό υγρό, όπως θέλουμε να το ονομάζουμε, γιατί απλά δεν μπορούμε να γνωρίζουμε, ούτε τον τρόπο και τα ακριβή υλικά παρασκευής, ούτε τον τρόπο διαφύλαξης και συσκευασίας. Κάθε υγρό έχει μια "άλφα" ποιότητα, άλλο υψηλότερη, άλλο χαμηλότερη και αν έχει περάσει και κανένα έλεγχο μας δίνει μία επιπλέον ασφάλεια για να το χρησιμοποιούμε, αλλά ποιοτικό δεν μπορούμε να το αποκαλέσουμε.
Στην τελική, στο άτμισμα όλα είναι θέμα γεύσης, σε συνάρτηση με την οικονομική μας δυνατότητα και σε καμμία περίπτωση δεν μπορούμε να προτείνουμε σε έναν συνατμιστή μας ένα υγρό σαν ποιοτικό. Μπορούμε να το προτείνουμε σαν γευστικό, σαν οικονομικό, σαν πολυσύνθετο, σαν καθαρό (με την έννοια ότι δεν αφήνει πολλά κατάλοιπα και δεν καταστρέφει γρήγορα τις αντιστάσεις), αλλά ποτέ σαν ποιοτικό, αφού δεν γνωρίζουμε όλη τη διαδικασία παρασκευής του, από την πρώτη ύλη μέχρι που μπαίνει στον ατμοποιητή μας.
-
Με τον νεο νομο που ερχεται, υποτιθεται οτι θα τεθουν αυστηρες προδιαγραφες σε ολο τον κυκλο παραγωγης και διαθεσης των υγρων του ηλεκτρονικου ατμισματος. Θα ειμαστε πιο σιγουροι για την ποιοτητα που περιεχει καθε συσκευασια? Αυτο αφηνουν να εννοηθεί, προσπαθώντας να δικαιολογησουν την φορολογια που ετοιμαζονται να επιβαλουν και που θα ειναι ιδια με αυτη των καπνικων προϊόντων. Στα δημοσια ταμεια θα μπει χρημα απο εμας που θα αγοραζουμε πανακριβα τα οποιας μορφης υγρα επιτρεπεται να κυκλοφορουν με τον νεο νομο, στο ονομα παντα της ποιοτητας και της δημοσιας υγειας. Θα ειμαστε ησυχοι τοτε? Δεν νομιζω, αν κρινω απο τα καιρους πχ διατροφικα σκάνταλα που βγαινουν στη δημοσιοτητα και που μετα ολοι οι αρμοδιοι εκπλήσσονται και αναρωτιουνται πως εγινε αφου το ταδε εργαστηριο πχ κρεατων ειχε iso..... :)
-
Ίσως λοιπόν ποιοτικά υγρά είναι τα κατά γενική ομολογία ποιοτικά, δηλαδή όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας το ποιοτικό και για τους δικούς του λόγους.
Δηλαδή: για μένα μπορεί να είναι ποιοτικά τα liqua πχ επειδή είναι φτηνά. Για άλλον επειδή έχουν πετύχει τις γεύσεις, για άλλον επειδή έχουν ωραίο κουτί, για άλλον επειδή δεν αφήνουν κατάλοιπα, για άλλον λόγω συνδιασμου των παραπάνω κλπ. Όλοι εμείς μαζί που θεωρούμε τα liqua ποιοτικά, αυτομάτως τα κάνουμε ποιοτικά (τυχαία αναφέρω τα liqua)
-
Ποιοτικο προιον εγω θεωρω προσωπικα το γενικο συνολο ενος υγρου.Απο το πως ειναι η συσκευασια μεχρι ποσο πιστα αντιπροσωπευη την περιγραφη και την γευση του,κυριως στο χτυπημα,μεχρι και τα certificate του που για μενα στους καιρους που ειμαστε σιγουρα το θεωρω must.
Τυχαια αναφερω πχ. Nuse drop,Nobacco,Halo.
Σιγουρα υπαρχουν και τα υποκειμενικα ζητηματα γιατι καποιος δεν μπορει την vg ή την pg για παραδειγμα.Σιγουρα ενας ανθρωπος αυτης της κατηγοριας δεν θα καταταξει ενα υγρο ακομα και αν εχει ολα αυτα και την μεγαλυτερη απηχηση ποιοτικο υγρο αυτο,γιατι δεν του αρεσει πως να το κανουμε αδερφε. :tongue_smilie:
Κατα γενικη ομολογια σε σχεση με τις τιμες,Ενα ποιοτικο υγρο ειναι τσιμπιμενο αλλα νομιζω πρεπει να ναι το τελευταιο που θα δεις και εχουμε την ταση να μας προιδεαζει και να το κοιταμε σαν πρωτο παραγοντα.Μου θυμιζει παρα πολυ αυτο το στοιχημα :tongue_smilie: ,Πας και βλεπεις το 1.50 και λες τι χαζι ειναι για να το δινουμε τοσο λιγο κατι ξερουν ,αν ηταν ομως ετσι ολοι θα μασταν κερδισμενοι! :))
-
Για μένα ο τίτλος του νήματος έχει νόημα μόνο αν τον δούμε κάτω από το πρίσμα της αξιολόγησης - πρότασης προς τους προμηθευτές - κατασκευαστές. Υποθέτω ότι δεν συζητάμε το υποκειμενικό κομμάτι , τι μας αρέσει και τι όχι υπάρχουν άλλα νήματα για να το διατυπώσουμε αυτό.
Καλώς ή κακώς η βιομηχανία έχει προ πολλού δώσει απάντηση σε αυτή την ερώτηση κάποιες φορές επιτυχημένα και κάποιες όχι. Υπάρχουν πιστοποιήσεις για τον τρόπο παραγωγής κάποιου προϊόντος οι οποίες διασφαλίζουν την διαδικασία παραγωγής και όχι απαραίτητα το προϊόν αυτό καθαυτό. Ένα αγαπημένο μου παράδειγμα είναι ότι θα μπορούσα να πάρω ISO για μια βιομηχανία κατασκευής τσιμεντένιων σωσιβίων που σημαίνει ότι ποιοτικά θα χρησιμοποιούσα τα καλύτερα υλικά με τον σωστότερο τρόπο παραγωγής αλλά το προϊόν μου δεν θα έσωζε και πολύ κόσμο :) .
Παρόλα αυτά και εφόσον έχουμε διαχωρίσει πλήρως το "μου αρέσει δεν μου αρέσει" τα υγρά μας για να πληρούν τον όρο "ποιοτικά" πρέπει να πληρούν συγκεκριμένες προδιαγραφές τόσο στα υλικά που χρησιμοποιούν όσο και στην διαδικασία παραγωγής, εμφιάλωσης και αποθήκευσης. Κάποιες εταιρίες προς τιμήν τους και παρά την έλλειψη οποιουδήποτε πλαισίου έχουν προχωρήσει χρησιμοποιώντας υπάρχοντες μηχανισμούς στην πιστοποίηση τμημάτων ή του συνόλου της παραγωγικής τους διαδικασίας. Για να βάλω την προσωπική μου πινελιά ενώ γνωρίζω πχ ότι η FA έχει αρκετές πιστοποιήσεις δεν μου ταιριάζουν γευστικά. Θα τα χαρακτηρίσω παρόλα αυτά ποιοτικά υγρά ακριβώς επειδή έχουν διασφαλίσει σε μεγάλο ποσοστό (και εμένα λοιπόν σαν ατμιστή) ότι έχουν καθαρές πρώτες ύλες, παράγονται σε ειδικά αποστειρωμένους χώρους άρα δεν έχουν "μολυνθεί" από ανεπιθύμητους παράγοντες κλπ κλπ.
Πιθανά κάποιος παρατηρήσει ότι επειδή δεν ξέρουμε πολλά πράγματα ακόμα μπορεί να μην γνωρίζουμε αν το τάδε άρωμα έχει επιπτώσεις κλπ κλπ. Συμφωνώ απόλυτα. Αναφέρομαι όμως σε αυτά που ήδη γνωρίζουμε τόσο εμείς όσο και η βιομηχανία και σε αυτά που μπορούν να γίνουν για την διασφάλιση μας. Αν θέλω να το χοντρύνω περισσότερο θα ήθελα να δω και άλλα πράγματα όπως πχ πόσο "πράσινη" και οικολογική" είναι η διαδικασία παραγωγής του κάθε κατασκευαστή.
Φυσικά αυτά κάπου αλλού μακρυά από εμάς γιατί εδώ ακόμα και μια πρόταση για να δούμε έστω και από φωτό Ελληνικό εργαστήριο παραγωγής πέφτει στο απόλυτο κενό. Σημαίνει ότι τα Ελληνικά υγρά δεν είναι ποιοτικά? Σαφώς και όχι παρόλα αυτά για την ώρα μόνο η καλή μας θέληση και η τυφλή εμπιστοσύνη στους κατασκευαστές του χώρου και τον προσωπικό τους λόγο φαίνεται ότι μας αρκεί. Από την άλλη όμως άπαντες θα φωνάζουμε και θα διαμαρτυρόμαστε όταν επιβληθεί πλαίσιο στην κατασκευή των υγρών. Φυσικά με επιπρόσθετο κόστος και φορολόγηση για το οποίο επίσης τότε θα διαμαρτυρόμαστε με πρώτους βέβαια τους κατασκευαστές που σήμερα δυστυχώς δείχνουν ότι αρκούνται στην καλή διάθεση και εμπιστοσύνη που δείχνουν οι Έλληνες ατμιστές.
-
Ποιοτικό θα χαρακτήριζα το υγρό που έχει συστατικά καλής ποιότητας και η/οι γεύση/-εις του είναι "καλές". Ναι μεν στο πρώτο δεν είμαστε ούτε χημικοί αναλυτές, ούτε είμαστε παρόντες στην κατασκευή, αλλά τουλάχιστον περιμένουμε από κάποιες επώνυμες εταιρίες πως χρησιμοποιούν "καλά υλικά", γι αυτό και εκεί μάλλον οφείλουν τη φήμη τους. Στο δεύτερο όμως, στη γεύση/άρωμα το τεστ το κάνουμε εμείς ατμίζοντάς το. Με το "καλές" δεν εννοώ το αν μας αρέσει γευστικά, αλλά αν η απόδοση του αρώματος είναι πιστή σε σχέση με αυτό που αναπαριστά ή αν είναι φτηνιάρικη απομίμιση. Δηλαδή για παράδειγμα αν η γεύση του λεμονιού βγαίνει σαν να δάγκωσες μόλις μια φέτα πραγματικό λεμόνι και να μυρίζουν τα χέρια σου κίτρο ή αν αποδίδεται σαν μια πικρόγλυκη γεύση σαν αυτή που έχουν φτηνές καραμέλες made in kongo rep.
-
Ποιοτικό για μένα (σαν τελικό χρήστη, υποθέτοντας ότι το κατασκευαστικό κομμάτι είναι οκ) σημαίνει 3 πράγματα.
1. Καθαρή γεύση ακόμα και αν έχει μέσα 10 αρώματα
Ουκ ολίγα υγρά μυρίζουν φαρμακιλα κλπ
2. Σωστό όνομα
Τρανό παράδειγμα το "camila". Σε εμένα και άλλους 20 μυρίζει γάλα κακαο και ΤΙΠΟΤΕ άλλο. Camel δεν μυρίζει ακόμα και αν το πετάξεις στη φωτιά μαζί με το μπουκαλάκι.
Εκτός αν το camila παραπέμπει όντως σε καμήλα, αλλά δεν νομίζω να έχει γεύση μίλκο το κρεας της..
3. Ελάχιστα κατάλοιπα
Χημικός δεν είμαι, ούτε πρόκειται να γίνω. Αλλά όταν βλέπεις ενα υγρό να αφήνει κάρβουνο πάνω στην αντίσταση μεσα σε μια μέρα (Virginia el toro) ε ΔΕΝ γίνεται να μην πεις "τι σκ@%α έχει μέσα?"..
Sent from my G pad using Tapatalk Pro
-
Μετά από άπειρες συζητήσεις με ατμιστές, διαπίστωσα για ακόμη μια φορά, και στο άτμισμα δηλαδή, το πόσο δαιδαλωδώς αποκλίνουν οι απόψεις των χρηστών ..
Επιπροσθέτως, τι σημασία έχει τι προτιμώ εγώ, αφού είναι ελάχιστα σίγουρο ότι θα προτιμήσουν το ίδιο και άλλοι;
.. έτσι για τη συμμετοχή !! :laugh1:
-
Τελικά το τι σημαίνει ποιοτικό υγρό μάλλον δεν απαντήθηκε ποτέ....
και αυτό προφανώς λόγω της υποκειμενικότητας του κάθε ατμιστή...
Ας βάλουμε την κουβέντα σε άλλο επίπεδο λοιπόν, μιας και το θέμα έχει να κινηθεί πολύ καιρό !
Ποιο είναι ή ποια είναι τα ποιο ποιοτικά υγρά ή και βάσεις ως προς την χώρα προέλευσης τους (δηλαδή να μην είναι από την Κίνα π.χ.) αλλά και ως προς την σύσταση τους (δηλαδή που δεν περιέχουν π.χ. διακετύλιο) ?
-
Δεν υπάρχει απάντηση (ακόμα).
Η χώρα προέλευσης του υγρού δεν μου λέει κάτι, διότι μπορεί η εταιρεία να είναι "προηγμένης" χώρας, οι πρώτες ύλες όμως;
Αυτό το ποστ του κ. Φαρσαλινού:
http://e-kapnisma.gr/index.php/topic,20229.msg751838.html#msg751838
ήταν καταλυτικό για μένα, τουλάχιστον όσο αφορά τα αρώματα.
Το διακετύλιο ήταν η πρώτη βλαβερή - εν δυνάμει - ουσία που ανιχνεύθηκε.
Προφανώς θα βρεθούν κι άλλες, έστω και σε ποσότητες μικρές.
Μην ξεχνάμε ότι το ΗΤ είναι νεογέννητο, άρα και οι έρευνες που το αφορούν.
Καλό είναι να να καταλάβουμε ότι ουσίες που μπορεί να μας βλάψουν υπάρχουν, αλλά μπορούν να μειωθούν ή να εξαφανιστούν, σε αντίθεση με το ΚΤ.
Ποιοτικό είναι το υγρό που εξασφαλίζει το ότι τα ποσοστά των ουσιών αυτών είναι τα μικρότερα δυνατά.
Θα μπορούσε να είναι και αυτό που αποκλείει τη δημιουργία βλαβερών ουσιών, την ώρα ατμίσματος, λόγω μεγάλης ανόδου της θερμοκρασίας, αλλά κι αυτό είναι στα σπάργανα.
Για τις βάσεις, τα πράγματα είναι σαφώς πιο ξεκάθαρα.
Μιλάμε για συγκεκριμένες ενώσεις και με οριοθετημένο, εδώ και καιρό, όριο ασφαλείας:
http://e-kapnisma.gr/index.php/topic,3272.msg487216.html#msg487216
Όμως κι εδώ είμαστε σε επιφυλακή.
-
Δυσκολη ερωτηση και η απαντηση δεν ειναι ιδια για ολους τους ατμιστες!
Οταν εισαι νεος ατμιστης, ποιοτικο υγρο σημαινει:
- Να ειναι κυριως καπνικο
- Να μοιαζει με το τσιγαρο που μολις αφησες
- Να μην σου γρατζουναει τον λαιμο
Οταν εισαι 3-6 μηνων ατμιστης, ποιοτικο υγρο σημαινει:
- Να μην ειναι καπνικο ή αν ειναι να ειναι πολυ ηπιο
- Να μην μυριζει τασακι ή φαρμακιλα το υγρο
- Να εχει βελουδινη υφη ο ατμος
Οταν εισαι 6-12 μηνων ατμιστης, ποιοτικο υγρο σημαινει:
- Να ειναι φρουτενιο ή να εχει μενθολη
- Να εχει φυσικη υφη το αρωμα, σαν να πινεις χυμο ενα πραμα.
- Να εχει πολυπλοκη γευση.
Οταν εισαι 1-4 χρονια ατμιστης, ποιοτικο υγρο σημαινει:
- Να ειναι γκουρμε
- Να μπορεις να το ατμισεις ευχαριστα
- Να μην εχεις ακουσει κατι ασχημο γι αυτο που θα εθετε σε κινδυνο την υγεια σου
Μετα υπαρχουν οι εξης ατακες που χαρακτηριζουν ενα υγρο :
- Φαρμακιλα : Να μυριζει παιδικο φαρμακο, κυριως τα φρουτενια.
- Κινεζια: Μετα απο 3-4 τζουρες να νιωθεις λες και καταπιες χλωρινη
- Μακα: Να υπαρχουν πολλα καταλοιπα πανω στην αντισταση (καρβουνια)
- Τασακι: Σαν να εχεις γλυψει τασακι (κυριως καπνικα της πλακας)
- Χημικιλα: Να νιωθεις οτι το υγρο που ατμιζεις μαλλον ειναι υγρο για φρενα
- Οργανικο: Δηλαδη το αρωμα ειναι φτιαγμενο απο φυσικα υλικα και δεν ειναι εργαστηριου απο προσμιξη χημικων ουσιων
Κατ'ουσιαν, ενας μεσος ατμιστης που ατμιζει τουλαχιστον πανω απο 6 μηνες,
δεν θελει, το υγρο που ατμιζει να τον...
- κουραζει, δηλαδη θελει να το απολαμβανει ταμαλα.
- να εχει την παραμικρη ιδεα οτι ατμιζει κινεζια.
Θελει...
- να ειναι οσο γινεται πιο επωνυμο
- να ειναι οσο γινεται πιο οικονομικο
Πιστευει...
- οτι με το DIY θα φτιαξει καποτε ενα θεικο υγρο
- οτι αν ατμιζει κυριως οργανικα αρωματα θα ειναι καλυτερα (αλλα παραπονιεται για τα καταλοιπα)
Δεν πιστευει...
- οτι γραφουν οι παρασκευαστες για τα υγρα τους (εχει αρχισει να την ψιλιαζεται οτι δεν ειναι ολα ροδινα)
- οτι μπορει να υπαρχει ακακο υγρο.
Μπορω να γραψω και αλλα πολλα, αλλα θα σας κουρασω και αυτο επισης ειναι κατι που δεν θελει ενας ατμιστης, να διαβαζει ατελειωτα αθρα για το Η.Τ. :idiot1:
-
Όλα όσα ανέφερες ένας ατμιστης που δεν θέλει απλά να ξεφύγει από το τσιγάρο αλλά το βλέπει και σαν απόλαυση τα θέλει – τα καταλαβαίνει από τον δεύτερο κιόλας μήνα γιατί το ψάχνει, δε χρειάζονται χρόνια ..
. υπάρχουν 2 κατηγόριες ατμιστων , αυτοί που απλά έχουν ένα σετακι για να μη ξαναγυρίσουν στο τσιγάρο και οι χομπιστες ας το πω έτσι… ένας που απλά δεν θέλει να γυρίσει πίσω δε θα ψάξει ούτε το diy ούτε το κορυφαίο - ποιοτικο υγρό ,Και φυσικά γιαυτους είναι το κορυφαίο αφού τους κρατάει μακριά από το τσιγάρο
Yπάρχουν πολλοί αφανείς ατμιστες .τουλάχιστον εγώ ξέρω αρκετούς που δεν ασχολούνται με το άθλημα σαν χόμπι και φυσικά με το φόρουμ ,Ίσως να είμαστε και λιγότεροι από αυτούς.
Και ίσως να το απολαμβάνουν περισσότερο από εμάς γιατί δε ψάχνουν το απόλυτο σε ποιότητα – γεύση . είμαι σίγουρος πως οι περισσότεροι εδώ μέσα βρήκαμε ποιοτικά υγρά που μας κάνουν αλλά ως χομπιστες πλέων ψάχνουμε κάτι ακόμη καλύτερο και ούτε πρόκειται να σταματήσουμε όσο θα ατμιζουμε … οπότε το ποιοτικό για το καθένα είναι κάτι εντελώς υποκειμενικό
-
Το θέμα είναι πόσο ψάχνεται κάποιος με το άτμισμα. Η κατηγορία που αναφέρει και ο προλαλήσας, οι 40-50άρηδες με τις ego που πάνει στο ατμοκατάστημα για να τους αλλάξουν την κεφαλή δεν πρόκειται να ασχοληθούν ούτε με την προέλευση, ούτε με επιγεύσεις, ούτε με diy, ούτε με διακετύλια, αλδεϋδες κτλ. Απλώς θα δοκιμάσουν κάνα καινούριο υγρό που και που, θα ατμίσουν κατά πάσα πιθανότητα το πρώτο υγρό που τους είχε κάτσει κι αυτό είναι όλο.
Το ρεζουμέ είναι απλό. Το υγρό που κάνει τη δουλειά του και ατμίζοντάς το δεν μπαίνεις σε επικίνδυνες σκέψεις είναι το ποιοτικότερο όλων. Ας έχει 759 πιστοποιήσεις και ας συνιστάται από 29 κατασκευαστές πλυντηρίων. Αν δε σε γεμίζει δεν...
Δεν ξέρω για την υπόλοιπη ελλάδα, αλλά στην κέρκυρα οι περισσότεροι ατμιστές αυτής της κατηγορίας ατμίζουν φανατικά natura. Οι περισσότεροι εδώ μέσα συμφωνούμε ότι είναι πολύ μέτρια τα υγρά της, αλλα για πες το αυτό στον κύριο που ατμίζει maxboro και εδώ και 3 μήνες έχει κόψει το marlboro. ;)
-
εκτός των παραπάνω θεωρώ πως αν υπήρχε ένα υγρό που είχε και κάποιες βιταμίνες πχ τότε θα γινόταν ανάρπαστο !
φαντάζεστε ένα υγιεινό υγρό ?
θα γινόταν πανικός !
-
Αν και έχει ξαναειπωθεί..
έχει ήδη γίνει. Βέβαια σε cartos cigarrete look. Και η αλήθεια είναι πως δεν έγιναν ακριβώς ανάρπαστα, αφού δεν τα ξέρει όπως φαίνεται αρκετός κόσμος! Τώρα αν θα γινόταν αν έβγαιναν και σε eliquid μορφή δεν ξέρω, θα πρέπει να
1) ακολουθούσαν νόμους αγοράς όπως πολύ καλή γεύση μαζί με ότι άλλο, όπως και
2) να ήταν επιβεβαιωμένο από ιατρικές έρευνες πως μπορούν να αποροφηθούν οι βιταμίνες μέσω του πνεύμονα. Χώρια που πιστεύω πως για να δηλώσουν κάτι τέτοιο επίσημα θα έπρεπε
3) να πάρουν μία πανέμορφη και πανάκριβη άδεια από ΕΟΦ, κάτι που κάνει από μόνο του όλο το εγχείρημα λιγουλάκι δύσκολο.
-
Αυτό που υποθέτω πως θα έκανε θραύση είναι η eliquid μορφή...
και φυσικα θεωρώ πως καλή γεύση χτύπημα κτλ θα έπρεπε να υπάρχουν
εκτός των παραπάνω να υπήρχε και η βιταμίνη...
αναφορικά με το 2 το βρίσκω πολύ απλό...
ολόκληρη βιομηχανία υπάρχει με βιταμίνες σε χάπια η οποία μεχρι και σήμερα αμφισβητείται, παρόλαυτα ο τζίρος τους αγγίζει τα πολλά δις !
Επίσης πρέπει να γνωρίζεις πως εχει κυκλοφορήσει πρόσφατα στο εμπόριο μια σειρά βιταμινούχων σε σπρέι !!!
ναι έτσι πλασάρονται...
και για το 3 :
είναι άμεσα συνδεδεμένο με το 2 κάτι που απο μόνο του κάνει τα πράγματα πολύ απλά !
η άδεια δεν λέει τίποτα
το θέμα είναι η ουσία
οχι στα χαρτιά
στην πράξη να υπήρχε κάτι τέτοιο...