Θα σας πω λοιπόν και εγώ τι είδα από την εκπομπή.
Κατ' αρχάς, ένα Σπύρο όπως ακριβώς τον ξέρουμε. Μετρημένος, σίγουρος για τις απαντήσεις του, χαλαρός, το παιδί της διπλανής πόρτας. Απέναντί του, ένας γιατρός ο οποίος δεν έχει την παραμικρή ιδέα για το άτμισμα. Γιατρό τον οποίο βλέπω να τρώει επίπληξη από την Ελληνική Πνευμονική Εταιρεία, καθώς σε όλες τις φάσεις που ανέφερε την ατάκα "όλες οι σοβαρές πνευμονολογικές εταιρείες", δεν ανέφερε την ελληνική.
Εξαιρετική η διπλή επανάληψη από τον Σπύρο της ατάκας "δεν είμαι επιστήμονας, αλλά...", πριν από φράσεις τις οποίες ο γιατρός δεν γνώριζε να απαντήσει.
Το τελικό αποτέλεσμα, έδειξε έναν επιστήμονα ο οποίος ίσως περίμενε να συναντήσει απέναντί του κάτι από βίντεο του Rip Trippers, αλλά ατύχησε... Απεναντίας, συνάντησε έναν καθημερινό άνθρωπο, ενημερωμένο και σίγουρο γι αυτό που κάνει, χωρίς φρου φρου και αρώματα. Εξαιρετική επιλογή μια μετριοπαθής εμφάνιση, καθώς δεν δείχνει κόλλημα.
Ένα άλλο άξιο μνείας, ήταν κάποιες ματιές που έριξε ο Σπύρος. Ματιές του στυλ "γιατρουδάκο, μ@λ@κίες λες, αλλά δεν πειράζει, σε αφήνω να μιλήσεις". Αυτό τουλάχιστον μου έβγαλαν εμένα. Προσωπικά λοιπόν, αυτό δεν μου άρεσε γιατί μου θυμίζει συμπεριφορά Μπεχράκη. Αυτός όμως είμαι εγώ, που το ψάχνω λίγο παραπάνω το θέμα και μου αρέσει να αναλύω σενάρια. Σε όσους παρακολούθησαν την εκπομπή, αυτή η εικόνα "αψηφώ το παλιό και κολλημένο μυαλό του επιστήμονα, αλλά είμαι αρκετά πολιτισμένος ώστε να τον σεβαστώ και να μην αρχίσω τις καφρίλες όπως συνηθίζεται σε τηλεκουβέντες", θα πουλήσει.
Στο δημοσιογράφο, δεν έχω να προσάψω κάτι. Έχω παρακολουθήσει και άλλη εκπομπή του στο Mega για το άτμισμα, και θυμάμαι και καλεσμένη την Ελένη Δήμου. Αν έπρεπε να κάνω μια μομφή, αυτή θα αφορούσε την πολύ μικρή διάρκεια της εκπομπής. Θεωρώ ότι η στάση του, άφηνε τον αέρα του "ρε γιατρέ, τσουρέκια πια με τις έρευνες. Εδώ έχουμε ζωντανό παράδειγμα. Θα αποφασίσετε να κάνετε καμία σοβαρή έρευνα?".
Πριν κάποια χρόνια, η μόνη ελπίδα που είχαμε να βγούμε στην τηλεόραση σε σχέση με το άτμισμα, ήταν να μας σκάσει κανένα μηχανικό μοντ στα μούτρα και να μας τα κάνει κρέας. Τώρα, έχουμε συνέντευξη τύπου, συνέντευξη στο ΣΚΑΙ, παρουσία στην ΕΡΤ και στο διαδίκτυο, και έπεται συνέχεια. Γνωρίζω ότι δεν το κάνουν για το καλό μας οι δημοσιογράφοι και σκασίλα τους αν ατμίζουμε ή όχι. Το σημαντικό όμως, είναι ότι η φωνή μας ακούγεται. Και έχουμε πολύ ψωμί ακόμα...
Για το δεύτερο μέρος, δεν έχω να σχολιάσω κάτι. Ο Δρ. Φαρσαλινός, για άλλη μια φορά κράτησε απόλυτα τις ισορροπίες. Και μάλιστα αυτή τη φορά, έγειρε σαφέστατα την πλάστιγγα υπέρ του ατμίσματος. Χωρίς να πει ευθέως ότι η μέθοδος Cold Turkey και τα φαρμακευτικά σκευάσματα είναι χαμένος χρόνος, ανέφερε ότι το άτμισμα πρέπει να είναι η τρίτη επιλογή του καπνιστή που θέλει να διακόψει το κάπνισμα "
όταν οι δύο πρώτες αποτύχουν". Όχι "
αν", "
όταν"...
Και τώρα στο χαβαλέ της υπόθεσης: βρε γατάκι με το μπλε άβαταρ, βρήκες το γιατρό μικρούλη και ασχετούλη και ασέλγησες πάνω του? Για να σε δω με κάνα Μπεχράκη!!!
