vaping.gr
Υγρά (e-liquids) => ΥΓΡΑ (γενικά) => Μήνυμα ξεκίνησε από: thenetpoet στις Σεπ 22, 2014, 14:06
-
Ανοίγω αυτό το θέμα, γιατί στ' αλήθεια έχω μπερδευτεί με το θέμα γεύσης υγρών.
Για να εξηγήσω τι εννοώ, ατμίζω και (1-2) έτοιμα και δικά μου υγρά εδώ και 6 περίπου μήνες. Αυτό που παρατηρώ, είναι ότι ένα υγρό πχ bebeca, που στον dripper μου με το κεραμικό είναι θεεικό και το έχω πιπίλα όλη μέρα, αν το βάλω στον kayfun μου και το ατμίσω μου φέρνει αηδία. Ισχύει επίσης και το ανάποδο, το diy μου ry69 το ατμίζω πολύ ευχάριστα στον kayfun αλλά αν το στάξω στον dripper δεν μπορώ ούτε 2 τζούρες. Πραγματικά, η διαφορά γεύσης από τον ένα στον άλλο, είναι τεράστια.
Να μη μιλήσω για ατμοποιητές εργοστασιακούς, εκεί πάλι άλλη γεύση το ίδιο υγρό.
Είμαι εγώ περίεργος με τη γεύση ή έχουν και άλλοι το ίδιο θέμα; Τελικά το κάθε υγρό είναι πιο κατάλληλο για συγκεκριμένο τύπο ατμοποιητή;
-
Αυτό που περιγράφεις συμβαίνει και σ' εμένα και το θεωρώ λίγο - πολύ φυσικό.
Τα ίδια υγρά (έτοιμα ή δικά μου) στον Kayfun στον Quazar και στους Aspire έχουν διαφορετικές γεύσεις.
Αυτός (η αναζήτηση καλύτερης γεύσης) δεν ήταν ένας από τους λόγους που προχωρήσαμε σε επισκευάσιμους;
-
Που να δεις τι διαφορες στη γευση (προς το καλυτερο η' και το χειροτερο, καθε φορα) θα δεις και σε σχεση με meshατους...
-
Σύμφωνοι, αλλά δικαιολογείται η διαφορά να είναι τέτοια που το υγρό που πιπιλάς 24/7 στον ντριπερ να σε αναγουλιαζει στον καυφουν (και το αντίστροφο) ?
-
ίσως συνήθισες την γεύση της bebeca σε συνδυασμό με το κεραμικό , και πλέον δεν σου φαίνεται τόσο έντονο το άρωμα στον kayfun
-
το θέμα δεν είναι οτι μου φαίνεται άγευστο, αλλά οτι με αηδιάζει.. Αν είχα πρωτοδοκιμάσει bebeca στον kayfun αντί για τον dripper, δεν υπήρχε περίπτωση να το άτμιζα ποτέ αυτό το υγρό.
Θα δοκιμάσω και το shooting star στον kayfun να δω αν ισχύει το ίδιο.
-
εγω το καταλαβα αυτο με τα υγρα που δοκιμασα σε ενα μαγαζι κ τα αγορασα, όταν τα δοκίμασα σπίτι στο δικο μ ητ δεν ειχαν καμια σχεση. πχ το cappuccino απο liqua μου αρεσε πολυ εκει, είχε πολύ εντονη γευση (περισσοτερο espresso παρα cappuccino) αλλα στο δικο μου με αηδιαζει.σκεφτηκα ότι ή φταιει οτι εχω διαφορετικο ατμοποιητή ή ότι σε εκεινον τον ατμοποιητη βρισκεται αρκετο καιρο. Το αφησα λιγες μερες κ το ξαναδοκιμασα σημερα μ φανηκε ανεκτο. λετε αν το αφησω κανενα μηνα να γίνει όπως στο μαγαζι;
-
Πέρα από το θέμα ωρίμανσης των υγρών που έχει αναφερθεί πολλές φορές σε διάφορα νήματα, μεγάλο ρόλο παίζει στην γεύση, και ο ατμοποιητής.
Άλλη γεύση έχεις με ένα ατμοποιητή με κεραμικό και άλλη με έναν χωρίς, όπως λέει και στο πρώτο ποστ του νήματος ο thenetpoet.
Ακόμα και δύο ατμοποιητές με κεραμικό να πάρεις, διαφορετικής όμως φιλοσοφίας και κατασκευαστή, άλλη γεύση θα έχεις με τον ένα και άλλη με τον άλλο. Δεν μιλάμε για τεράστιες διαφορές, η μέρα με την νύχτα, αλλά για διαφορές.
Επίσης υπάρχουν ατμοποιητές, κυρίως επισκευάσιμοι, που γουστάρουν τα καπνικά υγρά και ατμοποιητές που γουστάρουν τα γλυκά φρουτένια κ.ο.κ.
-
Όντως η διαφορά στη γεύση από άτμο σε άτμο είναι μερικές φορές χαώδης. Τι ίδιο υγρό σε dripper και σοφία, που είναι σχεδόν ίδιοι άτμο, με παρόμοιο στήσιμο σε ίδια watt και υπάρχει εμφανής διαφορά στη γεύση. Πόσο μάλλον ανάμεσα σε άτμο εντελώς διαφορετικής νοοτροπίας (κεραμικό, κayfun, mesh, κλασσικοί rda).
Πέρα από τους προφανείς παράγοντες (σύρμα, μέσο τροφοδοσίας) είναι πολλά πράγματα ακόμα που επηρεάζουν τη γεύση. Ροή του αέρα, σχήμα/μέγεθος καμπάνας, κεραμικό ή μη, θερμοκρασία κατά την ατμοποίηση, μέχρι και το πόσο σφιχτό έχεις το βαμβάκι στο mc επηρεάζει τη γεύση.
Εκτιμώ ότι την πραγματική, καθαρή γεύση του υγρού θα την πάρεις από κάτι τέτοιο (http://www.youtube.com/watch?v=Hhg0WH2YzsQ). Όλα τα υπόλοιπα επηρεάζουν πολύ περισσότερο τη γεύση.
-
δοκίμασα σήμερα το shooting star (wanted) στον kfl+ και βρήκα το πρώτο υγρό που μπορώ να ατμίσω και στον dripper και σε αυτόν.
Είναι βέβαια σημαντικά πιο "άνοστο" σε σχέση με τον dripper, πραγματικά καμία σχέση στη γεύση, αλλά παρ΄ όλα αυτά πολύ ευχάριστο στο άτμισμα.
-
για μενα ολα ειναι σχετικα κ οταν λεω ολα εννοω ολα σε αυτη την ζωη..
ετσι κ οι γευσεις,περα απο τον ατμοποιητη που θα το δοκιμασεις,αν εχει κεραμικο,αν τον δοκιμασεις σε driper κτλ..
μπορει απλα να εχεις φαει κατι ημιγλυκο λιγες ωρες πριν κ να σου αλλαξει την γνωμη η να σε μπερδεψει οταν πας να ατμισεις καποιο υγρο .επεισης οταν ατμιζεις κ πινεις καφε η coca cola αλλο αποτελεσμα-γευση περνεις.
γιαυτο ολα ειναι σχετικα,μαζι με υγρα κ τους ατμοποιητες εχουμε κ ενα στομα που αλλαζει κατα την διαρκεια της μερας.
γιαυτο οσο το ψαχνουμε τοσο το "χανουμε".......
-
Με προβλημάτισε αρκετά η έννοια αυτού του νήματος... Έχω γράψει για πολλά υγρά και έχω δοκιμάσει απείρως περισσότερα. Έχω συναντήσει αρκετές φορές την περίπτωση υγρών τα οποία είναι για συγκεκριμένους ατμοποιητές, και πάντα προσπαθώ να βλέπω το κομμάτι αυτό όσο πιο αντικειμενικά γίνεται. Κάποια στιγμή αναθεώρησα τη μέθοδο που χρησιμοποιούσα στην βαθμολόγηση των υγρών και άρχισα να λαμβάνω σοβαρά υπ' όψιν μου το τι υπόσχεται ο κατασκευαστής. Κατέληξα στο συμπέρασμα ότι μια σοβαρή εταιρεία κατασκευής υγρών, δεν γράφει μια περιγραφή από το πουθενά αλλά φροντίζει να έχει κόσμο για beta testing.
Όλο το ζουμί, είναι στα υγρά τα οποία περιλαμβάνουν συνδυασμούς γεύσεων. Μικρές λεξούλες στην περιγραφή, κάνουν όλη τη διαφορά. Όταν ένα υγρό έχει πχ τρεις γεύσεις μέσα, το θέμα είναι το τι υπόσχεται ο κατασκευαστής και αν αυτό φαίνεται στο τελικό υγρό. Επίσης, ένα υγρό μπορεί να είναι τέλειο σε έναν ατμοποιητή και να μη λέει τίποτα σε κάποιον άλλο. Εδώ γεννάται το ερώτημα: ο κατασκευαστής, το έφτιαξε γι αυτόν τον ατμοποιητή, ή απλά απέτυχε και παίζει μόνο εκεί?
Κάποτε, πριν οι επισκευάσιμοι γίνουν εξαιρετικά ποιοτικοί όπως σήμερα, τα σημεία αναφοράς για τη γεύση ήταν τα κάρτο και οι ego T/C επειδή είχαν κεραμικό. Σήμερα τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά και οι παράμετροι οι οποίοι επηρρεάζουν την απόδοση της γεύσης, πολλοί.
Όντως η διαφορά στη γεύση από άτμο σε άτμο είναι μερικές φορές χαώδης. Τι ίδιο υγρό σε dripper και σοφία, που είναι σχεδόν ίδιοι άτμο, με παρόμοιο στήσιμο σε ίδια watt και υπάρχει εμφανής διαφορά στη γεύση.
Μικρές λεπτομέρειες όπως η ποσότητα εισερχόμενου αέρα (μικρότερη στη ΣΟΦΙΑ) και το μέγεθος του θάλαμου ατμοποίησης (επίσης μικρότερο στη ΣΟΦΙΑ) κάνουν τη διαφορά όχι απλά εμφανή αλλα κραυγαλέα. Και το ερώτημα έρχεται πάλι: Πρέπει ο κατασκευαστής του υγρού να το δοκιμάσει σε όλους τους πιθανούς ατμοποιητές? Και αφού το κάνει, μετά τι? Θα το ρυθμίσει ώστε να αποδίδει τα μέγιστα σε κάποιους θυσιάζοντας κάποιους άλλους? Θα βγάλει το μέσο όρο με συμβιβασμό στην απόδοση? Ή θα το φτιάξει ώστε να αποδίδει στο πιο εμπορικό μοντέλο? Και αν αυτό το μοντέλο φύγει από την αγορά, περάσει η μόδα του ή βγει κάτι καλύτερο, πρέπει να αλλάξει πάλι τη συνταγή? Θα χρησιμοποιήσει τη λύση του να προμοτάρει το υγρό του με κάποιον συγκεκριμένο ατμοποιητή, αφήνοντας υπόννοιες ότι εκεί θα πάρει κάποιος το μάξιμουμ?
Ένας άλλος παράγοντας που πρέπει να δούμε, είναι η συνεργασία των γεύσεων. Αν αγοράσεις ένα υγρό το οποίο υπόσχεται σοκολάτα και βύσινο, και όντως αυτή τη γεύση έχεις, τότε μπορείς να το κρίνεις εύκολα καθώς θα δεις αν η σοκολάτα αποδίδεται καλά και αν το βύσσινο αποδίδεται καλά. Το ποιο από τα δύο στοιχεία είναι πιο δυνατό, λογικά θα στο πει ο "σοβαρός" κατασκευαστής στην περιγραφή του. Και αν έχει δίκιο, θα ικανοποιηθείς. Αν όμως η συνεργασία αυτών των αρωμάτων δεν δουλεύει και το ανακάτεμα δίνει μια νέα γεύση, πως θα το κρίνεις? Υποχρεωτικά πλέον από την περιγραφή.
Πραγματικό παράδειγμα:
Αντιγράφω από τη σελίδα της Halo και μεταφράζω την περιγραφή του Tribeca (http://www.halocigs.com/tribeca-eliquid.html)
"Το Tribeca είναι ένα νέο, εξαιρετικά απαλό καπνικό υγρό αναπλήρωσης με μοναδική γεύση. Έχει χαρακτηριστικές καπνικές νότες με ημίγλυκη κορυφή που θυμίζει RY4, και άλλες πολύτιμες καπνικές γεύσεις με ελαφρές νότες βανίλιας και καραμέλας"
Οκ, την RY4 φιλοσοφία νομίζω την αναγνωρίζουμε όλοι. Κάποιοι μπορούμε να διακρίνουμε και την ύπαρξη άλλων καπνικών (προσωπικά πιστεύω ότι είναι το καπνικό που έχει το Liqua American Blend). Η βανίλια είναι άφαντη και η καραμέλα (μάλλον καμμένη ζάχαρη) όχι ελαφρά νότα δεν είναι αλλά πολλές φορές νομίζεις ότι το υγρό έχει γεύση καραμέλας με καπνικό υπόβαθρο! Μήπως είχε κάποιον συγκεκριμένο ατμοποιητή υπ' όψιν του ο κατασκευαστής? Πραγματική ερώτηση κάνω, γιατί όταν εγώ δοκίμασα το Tribeca, είχαν περάσει περίπου τρία χρόνια από τη δημιουργία του αντίστοιχου νήματος στο φόρουμ! Για την πραγματική γεύση του Tribeca λοιπόν, έχουν γραφτεί και έχουν να γραφτούν ακόμα πολλές σελίδες στα fora!
Αντιγράφω από τη σελίδα της Five Pawns και μεταφράζω την περιγραφή του Grandmaster (https://fivepawns.com/shop/grandmaster/)
"Αυτή η πολύ καλά ισορροπημένη γεύση από απαλό, κρεμώδες και πλούσιο φυστικοβούτυρο και κρέμα μπανάνας, έχει "ψεκαστεί" με βελούδινη καραμέλα, δημιουργώντας μια πολυεπίπεδη και γευστική συμμετρία."
Περιμένεις λοιπόν μπανάνα και ψημένο φυστίκι σε ισορροπία με κάποια σκασίματα καραμέλας. Στον Kayfun (ή τουλάχιστον στον κλώνο μου) παίρνεις ακριβώς αυτό με την μπανάνα και το φυστίκι να εναλάσσονται σε ένταση, στον dripper λίγο πιο γλυκιά η μπανάνα ενώ στη ΣΟΦΙΑ η μπανάνα είναι τόσο έντονη που δεν σε αφήνει να καταλάβεις τίποτα άλλο. Όταν όμως βλέπεις το δοκιμαστήριο της εταιρείας
(https://lh6.googleusercontent.com/-AKlEzmw1ju0/VCfMm1z1jvI/AAAAAAAAEoM/pRJquS8fyWs/s563-no/10431243_1503804983168718_5024961319476991010_o.jpg)
καταλαβαίνεις ακριβώς ποιον ατμοποιητή είχαν στο μυαλό τους. Συμπεραίνω λοιπόν ότι η περιγραφή έχει γραφτεί σύμφωνα με αυτό, και αυτό που περιγράφει, αυτό ακριβώς αποδίδει. Θεωρώ λοιπόν ότι αυτή είναι η πραγματική γεύση αυτού του υγρού.
Όσο προχωράμε σε αυτό το ταξίδι του ατμού, όσο οι εταιρείς παρασκευής σοβαρεύονται και όσο οι περιγραφές γίνονται πιο ακριβείς καθώς λαμβάνονται υπ' όψιν και οι ατμιστές (είτε ως reviewers, είτε ώς beta testers είτε απλά ως προτάσεις), τόσο θα χρειάζεται να απορούμε λιγότερο για την πραγματική γεύση των υγρών καθώς αυτό που θα περιμένουμε θα πλησιάζει την πραγματικότητα και όχι κάτι αστεία όπως αυτή (http://flavourartexpress.biz/index.php?dispatch=products.view&product_id=756) η περιγραφή!!!
Τα πραδείγματα που έθεσα, είναι μεν τυχαία αλλά κραυγαλέα: το μεν Tribeca είναι το πιο αναγνωρίσιμο ίσως υγρό του πλανήτη, το δε Grandmaster είναι το υγρό που με έκανε να ψάξω σε τι ατμοποιητή να το δοκιμάσω. Η FlavourArt από την άλλη είναι από τις πιο σεβαστές εταιρείες υγρών και αρωμάτων στην Ελλάδα και το Cuban Supreme το πρώτο μου υγρό. Εξαιρετικό μεν, καμία σχέση με την περιγραφή δε!
Δημόσια προτροπή λοιπόν προς τους Έλληνες κατασκευαστές υγρών: Φροντίστε η περιγραφή των γεύσεων να είναι πραγματική. Ένα εξαιρετικό υγρό μπορεί να είναι εμπορική αποτυχία όταν ο χρήστης του το αγοράσει βάσει μιας περιγραφής και αντί για "Σοκολάτα από 80% κακάο Criolo με αρώματα πορτοκαλιού Valencia από την ηλιόλουστη Ισπανία" τελικά ατμίσει σαρδέλα! Ας το έλεγες στην περιγραφή ρε αδερφέ! "Σαρδελίτσα Καλλονής, ψαρεμένη με το ολόγιομο Αυγουστιάτικο φεγγάρι, με νότες σκόρδου και ντομάτας, αυτό το υγρό θα αποτελέσει εξαιρετική συνοδεία για το ουζάκι σας".
Edit: Ξαναδιαβάζω την τελευταία παράγραφο και παρακαλώ να με συγχωρέσετε... Αυτά γράφει κανείς όταν έρχεται γραφείο την Κυριακή και κάνει διάλλειμα...
-
Κι εγώ το ίδιο παθαίνω ατμίζω απο nobacco numbers 3 18mg σε ατμοποιητή epsilon και σπέρνει, βάζω το ίδιο υγρο σε BDC και δεν ατμίζεται
-
@cruiser79
Η περιγραφή και η εξήγηση του σκεπτικού σου είναι κατά τη γνώμη μου εξαιρετική και λογική.
Παρ' όλα αυτά, στην εξίσωση έχουμε και τον παράγοντα που λέει ότι οι αρωματικές νότες που υπόσχεται ο κάθε κατασκευαστής υγρών αποδίδονται διαφορετικά ανάλογα με τον ατμοποιητή του κάθε χρήστη, την αντίσταση, το φυτίλι ή το βαμβάκι και φυσικά τα volts / watts που ατμίζει ο καθένας.
Αν στο site του κατασκευαστή έχει πχ φωτό από δοκιμαστήριο, τότε ναι μπορείς να καταλάβεις με ποιόν ατμοποιητή θεωρεί ο κατασκευαστής οτι θα πάρεις το επιθυμητό αποτέλεσμα. Εάν όμως δεν υπάρχει αυτή η πληροφορία και η δοκιμή γίνεται πχ με ναυτίλο ενώ εσύ ατμίζεις με καυφούν, πως βεβαιώνεσαι αν σου κάνει το υγρό ή όχι χωρίς να πετάξεις κάποια χρήματα? Μία λύση που έχω σκεφτεί, είναι να ζητήσω να μου στάξουν μερικές σταγόνες στον dripper μου αντί να δοκιμάσω με τους ατμοποιητές του δοκιμαστηρίου. Αλλά και πάλι, στον καυφούν πως θα ξέρω τι παίζει?
Άλλη περίπτωση είναι το sample pack, όπου με μικρό κόστος δοκιμάζεις κάποια αρώματα. Δεν το έχουν όλοι όμως διαθέσιμο...
-
Ο μόνος τρόπος να βεβαιωθείς αν σου κάνει ή όχι κάποιο υγρό, είναι να το δοκιμάσεις. Ότι και να ακούσεις, ότι και να διαβάσεις, όσα βίντεο και να δεις, αν δεν δοκιμάσεις δεν μπορείς με τίποτα να ξέρεις.
[off topic] Τα sample packs είναι όντως ότι καλύτερο, το θέμα είναι να έχει ο κατασκευαστής τη δυνατότητα να τα δώσει αναλόγως κόστους. Για τον κατασκευαστή, τι συσκευάσει σε μπουκάλι 30ml, τι συσκευάσει σε μπουκάλι 2ml, είναι πάνω κάτω το ίδιο κόστος όσον αφορά τη συσκευασία. Και προφανώς φαίνεται και άσχημη η σχέση τιμής απόδοσης όταν το υγρό είναι κατά κανόνα φτηνό. Πάλι θα ρίξω παράδειγμα τα πέντε πιόνια. Το διπλό sample pack, 2 σειρές, επί πέντε υγρά έκαστη, επι 4 ml το κάθε sample κοστίζει $47.00 δηλαδή €37,07 τα 40ml με τη σημερινή ισοτιμία. Για λόγους σύγκρισης, ας υποθέσουμε 3 τέτοια διπλά πακέτα, δηλαδή 120ml, δηλαδή €111,21. Αν τώρα αγόραζες 4 μπουκάλια επί 30ml επί €21,71, θα πλήρωνες πάλι για 120ml €86,84. Βλέπεις τη διαφορά. Φαντάσου τώρα το ίδιο πράγμα σε πιο φτηνά υγρά, τα οποία σε παίρνει να τα αγοράσεις για δοκιμή ακόμα και σε πλήρη συσκευασία, πόσο άσχημο θα φαίνεται... [/off topic]
Για να συνοψίσω, θα παραπέμψω ως τελικό συμπέρασμα στην τελευταία παράγραφο του προηγούμενού μου ποστ:
"Δημόσια προτροπή λοιπόν προς τους Έλληνες κατασκευαστές υγρών: Φροντίστε η περιγραφή των γεύσεων να είναι πραγματική. Ένα εξαιρετικό υγρό μπορεί να είναι εμπορική αποτυχία όταν ο χρήστης του το αγοράσει βάσει μιας περιγραφής και αντί για "Σοκολάτα από 80% κακάο Criolo με αρώματα πορτοκαλιού Valencia από την ηλιόλουστη Ισπανία" τελικά ατμίσει σαρδέλα! Ας το έλεγες στην περιγραφή ρε αδερφέ! "Σαρδελίτσα Καλλονής, ψαρεμένη με το ολόγιομο Αυγουστιάτικο φεγγάρι, με νότες σκόρδου και ντομάτας, αυτό το υγρό θα αποτελέσει εξαιρετική συνοδεία για το ουζάκι σας"."
-
Συμφωνώ με αυτό που λες για τα sample packs αν το δεις στεγνά από την λογική του κόστους.
Αν όμως οι κατασκευαστές το δουν ως ένα μέσο να προσελκύσουν νέους πελάτες και να επεκτείνουν το μερίδιο αγοράς τους, τότε σχετικά άνετα δικαιολογείται να προσφέρουν το sample pack σε πολύ φθηνή τιμή.
Όσο για τη συσκευασία, ας μην ειναι γυάλινα τα μπουκάλια, ας μην είναι "πομπώδες" το περιτύλιγμα / κουτί, αλλά κάτι πιο απλό για να μειωθεί και το κόστος αντίστοιχα. Αλλά ακόμα και να είναι, αν με ένα sample pack χάνει πχ 5€, πόσο γρήγορα θα αποσβέσει αυτή τη χασούρα κερδίζοντας νέους πελάτες? 'Ολες οι προωθητικές ενέργειες, έχουν μια υπολογισμένη μεσοπρόθεσμη "ζημιά" και ένα ομοίως υπολογισμένο μακροπρόθεσμο κέρδος.
Σεβασμός στις ανάγκες του πελάτη χρειάζεται και συνήθως τέτοιος σεβασμός κερδίζει νέους και διατηρεί τους υπάρχοντες πελάτες.
Προς το παρόν, εγώ συγχαίρω όσα φυσικά καταστήματα μπαίνουν στη διαδικασία να στήσουν καλό δοκιμαστήριο...
-
Δέχομαι πλήρως πως δεν έχουμε όλοι την ίδια ευαισθησία και παρατηρικότητα στις γεύσεις, ούτε και την εμπειρία να τις ξεχωρίζουμε. Πιστεύω πως ο φίλτατος cruiser, που μας έχει αναλύσει πάμπολλα υγρά με θαυμάσιο τρόπο, μπορεί να ανιχνεύσει αρώματα που ο χονδροειδής ουρανίσκος μου δεν τα πιάνει :-[ . Όμως νομίζω πως η γευστική εμπειρία στα θεωρούμενα premium υγρά δεν είναι πολύ αντικειμενική -και καμιά φορά μπορεί να είναι πλασματική.
Ακόμα και σε επαγγελματίες γευσιγνώστες κρασιού η αντικειμενική ικανότητα της γεύσης έχει αμφισβητηθεί πολύ έντονα και για βάσιμους λόγους:
http://www.theguardian.com/lifeandstyle/2013/jun/23/wine-tasting-junk-science-analysis (http://www.theguardian.com/lifeandstyle/2013/jun/23/wine-tasting-junk-science-analysis)
Πριν γευτούμε κάτι, το έχουμε δει (η καλή γραφιστική δουλειά δημιουργεί εντυπώσεις), έχουμε διαβάσει την περιγραφή (ένα καλό κείμενο μας πείθει για το τι πρέπει να περιμένουμε), το έχουμε πληρώσει (δύσκολα θα θεωρήσουμε υποδεέστερο κάτι ακριβό), έχουμε ακούσει σχόλια από άλλους (η "κοινή" γνώμη μας επηρεάζει πολύ περισσότερο απ' όσο νομίζουμε).
Είναι πλήρως αποδεδειγμένο πως η ψυχολογική μας διάθεση απέναντι σε κάτι που γεννά υψηλές προσδοκίες είναι τελείως διαφορετική από ότι σε ένα "ταπεινότερο" προϊόν. Δεν γινόμαστε ρομποτάκια (γι αυτό και εξακολουθούν να υπάρχουν διάφορες γνώμες) αλλά ο μέσος όρος των απόψεων επηρεάζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό. Έτσι είμαστε κουρδισμένοι, έτσι λειτουργούμε, έτσι είναι η φύση μας. Το να ξεπεράσουμε αυτόν τον προγραμματισμό απαιτεί συνεχή επαγρύπνηση -και δεν πιάνει πάντα, γιατί είναι ενστικτώδης και υποσυνείδητος.
Όταν το μπουκαλάκι με την καλοδουλεμένη ετικέτα μου τάζει "απαλές νύξεις ξύλου, μανταρίνι Chinese Honey σε ένα πλούσιο υπόβαθρο Βοστωνέζικης cream-pie, συνδιασμένα με την χαρακτηριστική γεύση του καπνικού Gutka" είμαι έτοιμος να πληρώσω για να δοκιμάσω ένα αριστούργημα. Δεν αποκλείεται αυτό το αριστούργημα να είναι απλά άλλη μια συνταγή όπως τόσες άλλες, φτιαγμένες με τα ίδια αρωματικά από τα οποία αγοράζουν 500 παρασκευαστές. Αλλά εγώ θα σπάσω το κεφάλι μου να πειστώ πως νιώθω το μανταρίνι που μου έταξαν και όχι κάποιο από το Αίγιο και πως αυτή η γαλατίλα στο βάθος δεν είναι σαν της Liqua (ας πούμε) αλλά έχει καταγωγή από την Βοστώνη. Αν πιεστώ... θα σας δώσω και διεύθυνση!
Ασφαλώς μπορεί ένας ταλαντούχος "ατμομάγειρας" να έχει αντλήσει από τα υλικά του μεγάλη γκάμα αρωμάτων και απόλαυσης, ενώ κάποιος άλλος να κάνει ένα άτσαλο μείγμα. Αλλά είμαι αρκετά σκεπτικός για την "γκουρμεδότητα" όλων των γκουρμέ υγρών και κάποιες δεκαετίες σοβαρών ψυχολογικών πειραμάτων μου αυξάνουν τον σκεπτικισμό.
Αν σε αυτό βάλουμε και τους χαοτικούς παράγοντες ατμοποιητής/στήσιμο/φυτίλι/βατ, έχω την υποψία πως από ένα σημείο και μετά αυταπατώμαστε πως ένας συγκεκριμένος άτμο, με συγκεκριμένο στήσιμο, σου δίνει ακριβώς την γεύση του Gutka που πάντα γνώριζες και λαχταρούσες! Ενώ ο Μήτσος που φτιάχνει υγρά και δεν του κόβει να πληρώσει καλό γραφίστα και κάποιον έμπειρο για τα κείμενα, θα ακούει κάθε τόσο πως είναι αρπακόλας που φτιάχνει ζουμιά σε μια μπανιέρα στα Φάρσαλα. Μπορεί να είναι, αλλά μπορεί να είναι και ταλαντούχος και επαγγελματίας ο Μήτσος, απλά δεν ξέρει πως να τάζει cream-pie στην πελατεία του.
Προς Θεού, δεν τα ισοπεδώνω όλα: και διαφορετικές ποιότητες υπάρχουν, και πλούτος γεύσεων. Ούτε κοροϊδεύονται όλοι όσοι τις ανιχνεύουν και δεν μου φταίνε οι άλλοι αν η δική μου γεύση και εμπειρία υστερεί. Αλλά πιστεύω πως πολλοί από εμάς είναι εύκολο να επηρεαστούμε αρκετά από όλες τις άλλες αισθήσεις μας και να ψάχνουμε πράγματα που μπορεί και να μην υπάρχουν. Συνήθως όταν τα πληρώνεις και τα περιμένεις, τα ψάχνεις. Και όταν τα ψάχνεις συχνά τα βρίσκεις, είτε είναι εκεί είτε δεν είναι.
ΥΓ: Το Gutka (http://en.wikipedia.org/wiki/Gutka) είναι ένα μείγμα με καπνό, μυρωδικά και καρπούς που φτιάχνουν στην Ινδία και το κρατάς στο στόμα, κάτι σαν τον ταμπάκο. Δεν έχω ιδέα για την γεύση του και μάλλον δεν θα μάθω ποτέ! :D
-
[justify]Πολύ όμορφο νήμα.[/justify]
[justify]Διαβάζω πολλές φορές για το μέγιστο θέμα τής γεύσης, που οι περισσότεροι την αναζητάμε διακαώς, (και μάλιστα την χαρακτηρίζουμε ως κορυφή τής ατμιστικής μας απόλαυσης). Με αυτό το σκεπτικό λοιπόν θα ήθελα να ρωτήσω κι εγώ το εξής: Το γευστικό αποτέλεσμα -πέρα απ' τη γευστική μας αντίληψη- μήπως είναι και πιο σύνθετο ως θέμα; Διάβασα τις περισσότερες αναρτήσεις που προηγήθηκαν και θα ήθελα ν' αντιστρέψω το σύνηθες σκεπτικό με ένα μικρό παράδειγμα:[/justify]
[justify]α. Βάζω ένα απλούστερο σε σύνθεση υγρό αναπλήρωσης μέσα σε έναν επίσης απλό τανκάτο ατμοποιητή και το συνολικό αποτέλεσμα είναι πλούσιο σε γεύση. Καταλήγουμε στο λογικό συμπέρασμα πως αυτό το υγρό έβγαλε τη γεύση που λέει, με τον συγκεκριμένο ατμοποιητή, του "ταιριάζει" (!). Παράλληλα όμως, για ένα ακριβό υγρό δεν θα επιλέξω τόσο εύκολα τον ίδιο ατμοποιητή (!).[/justify]
[justify]β. Αν τώρα, βάλω το ίδιο υγρό σε έναν ανώτερο κατασκευαστικά (σχεδίαση, υλικά κ.λπ.) ατμοποιητή. Το συνολικό αποτέλεσμα γεύσης είναι ασύνδετο, περίεργο, άτονο, υπερτονισμένο, ή ακόμα και άγευστο, αλλοιωμένο. Τι μπορεί να φταίει; πώς μπορώ να εξηγήσω το αταίριαστο ενώ χρησιμοποίησα ανώτερο ατμοποιητή; Λέμε πολλές φορές δηλ. πως ο τάδε ατμοποιητής με αυτά τα υγρά δεν ταιριάζει και τούμπαλιν ή ακόμα πως κάποια υγρά δημιουργήθηκαν επάνω στη φιλοσοφία του τάδε ατμοποιητή.[/justify]
[justify]Τέλος, ένα ακόμα απλούστερο παράδειγμα. Αν πάρω μία ποιοτική σκέτη βάση (π.χ. την πιο άγευστη). Στην (α.) περίπτωση θα είναι όντως άγευστη, στην (β.) περίπτωση θα έχω γεύση (π.χ. υγρό γρασίδι...).[/justify]
[justify]Ασφαλώς αν προχωρήσουμε ξανά τη συζήτηση στο νήμα, θα ξαναβγούν πολλά στη μέση. Τι μοντ χρησιμοποιώ (ηλεκτρονικό, μηχανικό), τι σύρμα, τι ατμοποιητή, τι πρόγραμμα, πόση ισχύς, γνήσιο ή κλώνο, κ.λπ.[/justify]
[justify]Τέλος, ένα ακόμα παράδειγμα. Ατμιστής με παλιό e-go χρησιμοποιούσε υγρά αναπλήρωσης με 18mg νικοτίνης. Όταν το ίδιο υγρό το έβαλε σε εργοστασιακό ατμοποιητή (+ ηλεκτρονικό μοντ), δεν μπόρεσε ν' ατμίσει (σε επισκευάσιμο δεν επιχείρησε καν...). Έπρεπε να ρίξει τα mg σε 9 ή ακόμα και 6. Η δε γεύση του φάνηκε παραδείσια. [/justify]
-
Οκ απ τα πιο ωραία νιματα που εχω διαβάσει μέχρι τώρα.
Λοιπόν σαν νέος ατμιστης με <θέμα > στις γεύσεις αν εχω καταλάβει καλά σαν γενικός μπουσουλας είναι ο ατμοποιητης όσο πιο σφιχτός είναι τόσο πιο έντονη γεύση δίνει ενώ όσο πιο αερατος τόσο πέφτει σε ένταση γεύσης!
Διορθώστε με αν κάνω λάθος
Sent from my SM-N9005 using Tapatalk
-
Πολύ γενικό όπως το λές, δεν μπορείς να συγκρίνεις τη γεύση που αποδίδει ο ναυτίλος (σφιχτή τζούρα) με τη γεύση κάποιου επισκευάσιμου ατμοποιητή ακόμα και ο billow v2 nano (τον αναφέρω σαν πολύ αεράτο κι επειδή τον έχω δουλέψει αρκετά όπως και το ναυτίλο) δίνει πολύ καλύτερη γεύση.
-
Ναι είναι γενικό, αυτό που εννοώ είναι η ένταση της γεύσης όχι αν είναι καλύτερη η χειρότερη αυτό όπως έχει αναλυθεί και πιο πριν εξαρτάται από χίλιους παράγοντες πχ σήμερα δοκιμάζω το ίδιο υγρό στον πρώτο μου ατμοποιητη nobaco ostria στα 1,2 εργοστασιακή, στον eviva d 1,2 28αρι κανθαλ ,και στον nobunaga mini μονή 0,47 alien Clapton ,η πιο έντονη γεύση έρχεται από τον eviva, η πιο υποτονικη από τον ostria αλλά αυτή αντέχω να την ατμισω όλη μέρα οι άλλες με αηδιάζουν μετά από λίγη ώρα .......!!!
Sent from my GT-N5110 using Tapatalk
Α και σορρυ αν είναι λίγο off topic τον eviva θα τον προτείνατε για φρούτα (http://e-kapnisma.gr/Smileys/smileyz/huh.gif) Στα καπνικα τον βρήκα πολύ έντονο για τα γούστα μου ενώ στο fox grape της Dea πχ μου αρέσει περισσότερο απ όλους! !??
Sent from my GT-N5110 using Tapatalk
Συγχώνευση συνεχόμενων μηνυμάτων
-
Φοβούμενος ότι δεν κατάλαβαν όλοι τον ψυχολογικό παράγοντα, παρά την ανάλυση του BigSur, θα σας φτιάξω μια εικόνα για να τον καταλάβετε.
Για την παραβολή θα δανειστώ από την αγαπημένη μας θεματολογία, την αυτοκίνηση.
Ο πρώτος ήρωας είναι ο Μπάμπης.
Γνωστός σε όλους, παρότι τον αναφέρω μερικές φορές Μήτσο για την προστασία των προσωπικών του δεδομένων.
Ο ατμιστής είναι φανταστικό πρόσωπο, εντελώς τυχαία μου ήρθε το Τρύφωνας.
Η πρωταγωνίστρια επίσης φανταστική, ψάξε γύρευε γιατί, μου ήρθε το CastleLongReserve_V.5.
Ο Μπάμπης είναι παντρεμένος.
Ως τέτοιος έχει την δυνατότητα να γνωρίζει γυναίκες.
Γνωρίζει την CLR_V5 και αμέσως σκέφτεται τον μπακούρη κολλητό του Τρύφωνα.
Σ.Σ.: CLR_V5 δεν είναι το 5κύλινδρο σε διάταξη V μοντέλο της Μερτσέντες. Είναι η CastleLongReserve_V.5.
Ο Μπάμπης για αρκετές ημέρες πιπιλάει τον Τρύφωνα (στο μυαλό), σχετικά με το πόσο μαμάτη είναι η CLR.
Σ.Σ.: Μαμάτη ονομάζουμε μια γυναίκα όταν πιστεύουμε ότι θα γίνει πολύ καλή μαμά.
Τελικά τους κανονίζει ραντεβού για την Τετάρτη.
Ο Τρύφωνας από την Τετάρτη της γνωριμίας τους και εντεύθεν, σπιτώνει την CLR.
Επηρεασμένος από τις Χολιγουντιανές ταινίες, το πάει αργά και δεν ολοκληρώνει την σχέση τους.
Η ολοκλήρωση έρχεται το Σάββατο, εν μέσω νηστείας και κατόπιν καταναλώσεως άγνωστης ποσότητας San Pellegrino.
Σ.Σ.: Το San Pellegrino πλασάρεται ως μπουρμπουληθριστό νεράκι, αλλά όλοι γνωρίζουμε…
Αξημέρωτα Κυριακής σε μια ατμοσυνάντηση μας λέει την γνώμη του για την επαφή του (http://e-kapnisma.gr/index.php/topic,20497.msg973969.html#msg973969) με την CLR.
Τα δεδομένα που έχουμε είναι τα εξής:
I. Ο Τρύφωνας στο παρελθόν είχε "στενή επαφή" με μία συνονόματη V.4 μοντέλο 2015 και παραλίγο να παντρευτούν.
II. Ο Μπάμπης πιπιλάει τα μυαλά του Τρύφωνα για μεγάλο διάστημα, για την μαματοσύνη της CLR.
III. Ο Τρύφωνας έχει μέστα πόδια του την CLR επί τριημέρου.
IV. Κατά την επαφή τους ο Τρύφωνας είναι κόκαλο λόγω υπερκατανάλωσης San Pellegrino.
Και ερωτώ εγώ:
Πόσο αντικειμενική μπορεί να είναι η γνώμη του Τρύφωνα;
Μπορείς να βασιστείς σε κάποιον που περιμένει τρεις μέρες, έχει το θάρρος να το παραδέχεται και το θράσος να το αποκαλεί τελετουργία;
Που βρίσκει San Pellegrino;
-
Νομίζω ότι έχει καταντήσει επισφαλές να κυκλοφορεί ο μικρός Τσιπ ελεύθερος πλέον, χωρίς περιοριστικούς όρους, ή έστω μουσαριόλα (http://4.bp.blogspot.com/-YZNNK2KdtQo/TvCMMqDWCSI/AAAAAAAAANo/LMluATkB9fU/s1600/images.jpg)!!!